Grabiny Zameczek — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Grabiny Zameczek, po niemiecku Herrengrebin, to wieś na Żuławach Gdańskich, około dwunastu kilometrów na południe od Gdańska, dziś w gminie Suchy Dąb, dawniej w Kreis Danziger Niederung. Do 1920 roku leżała w Prusach Zachodnich, w rejencji gdańskiej, w latach 1920–1939 w Wolnym Mieście Gdańsku, a w latach 1939–1945 w Rzeszy. Osadę wzmiankowano w 1273 roku, a nazwę wsi dał stojący tu zamek. 🟡 Kiedy powstał, źródła podają rozbieżnie: dotychczasowy opis mówił o początku XV wieku, Słownik geograficzny — że Krzyżacy zbudowali go „wkrótce po przybyciu”, a więc znacznie wcześniej, i że była to siedziba wójtów. Dalsze dzieje zamku Słownik prowadzi krótko: w 1657 roku oddano go Polakom, a w 1770 więził w nim Fryderyk Wielki żołnierzy gdańskich. Wieś była mieszana wyznaniowo, z przewagą ewangelików: w 1867 roku mieszkało tu 63 katolików i 93 ewangelików. Ci ostatni mieli w samej wsi luterański dom modlitwy, po niemiecku *Bethaus*; katolicy należeli do parafii w Giemlicach. Cmentarz jest po tych właśnie luteranach i ma charakter podworski — był związany z majątkiem. Odrębnej gminy mennonickiej źródła w tej wsi nie odnotowują. Po 1945 roku ludność niemiecka i ewangelicka ustąpiła, wieś stała się polska, a cmentarz opustoszał i pozostał reliktem; 🟡 jego stanu nie sprawdzono w terenie. *Źródło: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880–1902.*