Po Trójcy Świętej · tydzień 23 · kolor: zielony
Rok powstania
1823
Zniszczony / zamknięty
1951
Czy aktywny dziś
Nie / zniszczony / nieużywany
Powiat
wejherowski
Typ
Cmentarz
Denominacja
ewangelicka

Z Wikipedii (PL)

Wejherowo — po niemiecku Neustadt in Westpreußen — było siedzibą powiatu Neustadt in Westpreußen w rejencji gdańskiej prowincji Prusy Zachodnie oraz własnej parafii ewangelickiej. Cmentarz ewangelicki założono na zachód od miasta, przy dzisiejszej ulicy Jana III Sobieskiego, dawniej Lęborskiej — tej samej, przy której stanął pierwszy dom modlitwy. Jak obecność ewangelików odbijała się na katolickiej parafii, pokazuje osobny wykaz sporządzony przy wizytacji z 1702 roku: proboszcz wyliczył dwadzieścia powodów ubóstwa swojej parafii, upatrując ich głównie w obecności innowierców, a także zakonników w mieście, oraz w tym, że miasto nie oddaje mu tego, co powinno. W wykazie wasali z lat 1774–1775 Wejherowo figuruje wśród dóbr hrabiego Józefa Przebendowskiego (u Bära: Prebendow), generała porucznika armii polskiej, właściciela Rzucewa i około 40 innych majątków, mieszkającego w Sopocie; jego starsi synowie Jan Nepomucen i August byli oficerami armii saskiej i polskiej. Monografia Macieja Kurpiewskiego datuje powstanie cmentarza na styczeń 1826 roku i taką też cezurę stawia w tytule rozdziału o cmentarzu. Gmina ewangelicka rosła szybko, wraz z całym miastem: 336 ewangelickich mieszkańców w 1825 roku, 635 w 1831, 2342 w 1890 (według spisu z 1 grudnia, w przeliczeniu Stefana Ramułta), a w 1900 już 2549. W latach 1907–1909 wzniesiono nowy trójnawowy kościół w neogotyckich formach epoki cesarstwa; dziś jest to rzymskokatolicki kościół świętego Leona Wielkiego i świętego Stanisława K…

Źródła zewnętrzne

Połączone źródła: koscioly_json

Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.

Wpisz słowo lub temat, który Cię interesuje: