Słajszewo — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Słajszewo — przed 1945 rokiem Schlaischow — leżało w powiecie lęborskim (Kreis Lauenburg i. Pom.), a więc w rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze. Wieś była niemal wyłącznie ewangelicka: w 1925 roku mieszkało w niej 328 osób w 51 gospodarstwach, a katolik był wśród nich tylko 1. Wcześniej, przed 1851 rokiem, liczyła około 140 mieszkańców. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku ujął ją w dwóch wierszach — w gminie wiejskiej zapisano 59 ewangelików i 10 innych chrześcijan, w obwodzie dworskim 102 ewangelików, ani jednego katolika — a urząd stanu cywilnego wskazał w sąsiednim Sasinie. Friedrich Tetzner notował wieś pod kaszubską nazwą Slawúszevo wśród tych, w których przetrwały jeszcze resztki mowy słowiańskiej. Kościoła ani kaplicy tu nie postawiono. Wizytacja z 1658 roku wymienia Słajszewo wśród wsi rozległej parafii w Osiekach Lęborskich (Ossecken) — tak też przypisuje je spis z 1895 roku. Do parafii w Ciekocinie (Zackenzin) wieś przeszła później: wikariat powstał tam w 1888 roku, a samodzielną parafię, obejmującą Słajszewo, Sasino, Biebrowo, Kurowo i Choczewko, utworzono w 1903 roku. Jedynym własnym miejscem kościelnym pozostawał cmentarz. Wytyczono go w lesie przy drodze z Sasina do Słajszewa, około kilometra na zachód od zabudowań, na planie prostokąta, wśród starych lip i kasztanowców; ewidencja konserwatorska notuje go na działce 370. Najstarszy dający się odczytać nagrobek pochodzi z 1868 roku; chowano tu do lat trzydziestych XX wieku. Po 1945 roku, wraz z wysied…