Miradowo — cmentarz ewangelicki w parku dworskim, z grobami właścicieli majątku
Miradau
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- starogardzki
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
W parku dawnego zespołu dworsko-parkowego w Miradowie, w gminie Zblewo, leży cmentarz poewangelicki z grobami dawnych właścicieli majątku. Zachowały się w nim dwa dziewiętnastowieczne mauzolea rodowe; stoją przy dworze wzniesionym w latach 1919–1922. W źródłach drukowanych nie znaleziono potwierdzenia ewangelickiej metryki tych pochówków; osobna nekropolia Miradowa leży w lesie, w innym miejscu niż park dworski. Według urzędowego podręcznika rejencji gdańskiej z 1869 roku majątek rycerski Miradau liczył 170 mieszkańców, w tym 71 ewangelików i 99 katolików. Stało w nim 13 budynków mieszkalnych. Ewangelicy należeli do parafii w Borzechowie; katolicy — do parafii w Zblewie. W 1869 roku Miradowo miało własny okręg szkolny. Spis powszechny z 1 grudnia 1885 roku wykazał w Miradowie 191 mieszkańców — 97 katolików, 88 ewangelików i sześciu innych chrześcijan. Spis zalicza Miradowo do obwodów dworskich, nie do gmin wiejskich. Majątek Miradowo należał do Carla, a później Karla Müllera we wszystkich księgach od 1891 do 1928 roku; areał wynosił od 693 do 751 hektarów. Czy chodzi przez cały ten czas o jedną osobę, księgi nie rozstrzygają. Według księgi adresowej majątków Prus Zachodnich z 1912 roku właścicielem majątku Miradowo był Karl Müller, a zarządcą Artur Kant. W 1912 roku ewangelicy z Miradowa należeli do parafii w Borzechowie (Bordzichow). W pierwszym powszechnym spisie Rzeczypospolitej, z 30 września 1921 roku, odnotowano tu 210 mieszkańców, w tym 48 osób wyznania ewangelicki…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen, spis powszechny z 1 XII 1885, Kreis Preußisch Stargard — źródło drukowane
- Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. XI: Województwo pomorskie, Główny Urząd Statystyczny, Warszawa 1926 (spis z 30 IX 1921) — źródło drukowane
- E. Seyfert (oprac.), „Güter-Adreßbuch für die Provinz Westpreußen” (Niekammer's Güter-Adreßbücher, t. II), wyd. 2, Leipzig 1912, s. 77 — źródło drukowane
- Topographisch-statistisches Handbuch des Regierungs-Bezirks Danzig, Danzig 1869, s. 212, pozycja 150 — źródło drukowane
- „Handbuch des Grundbesitzes in Westpreussen”, Danzig 1891, s. 174 — źródło drukowane
- „Westpreussisches Güter-Adressbuch”, Stettin 1903, s. 64–65 — źródło drukowane
- „Handbuch des Grundbesitzes”, Prusy Zachodnie, 1909, s. 118 — źródło drukowane
- E. Seyfert (oprac.), „Güter-Adreßbuch für die Provinz Westpreußen” (Niekammer's Güter-Adreßbücher, t. II), wyd. 2, Leipzig 1912, s. 76–77 — źródło drukowane
- Wykaz imienny nieruchomości ziemskich przeznaczonych do przymusowego wykupu, Dz.U. 1936 nr 11 poz. 108, pozycja 117 — źródło drukowane
- „Pomorski Dziennik Wojewódzki” 1938, nr 14 — źródło drukowane
- „Księga adresowa Polski (wraz z w. m. Gdańskiem) dla handlu, przemysłu, rzemiosł i rolnictwa”, Warszawa 1928, s. 1188 — źródło drukowane
- „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 42 — źródło drukowane
- Program Opieki nad Zabytkami Gminy Zblewo na lata 2022–2025, uchwała nr LXXIV/530/2023 Rady Gminy Zblewo z dnia 9 października 2023 r., Dz. Urz. Woj. Pom. 2023, poz. 4829, s. 44 — program opieki nad zabytkami
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.