Suchy Dąb — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz przykościelny w Suchym Dębie otacza dawny kościół ewangelicki przy dzisiejszej ulicy Sportowej. Wojewódzka ewidencja zabytków wymienia go pod pozycją dziewięćdziesiątą drugą jako cmentarz przykościelny, dawniej ewangelicki, z końca XVIII wieku. Kaplicy cmentarnej i bramy, które ewidencja wymienia osobno pod pozycjami dziewięćdziesiątą i dziewięćdziesiątą pierwszą, przy kościele nie ma: jedyna kaplica i brama we wsi stoją na cmentarzu około 700 metrów na północ od kościoła, z napisem „Memento mori” nad wejściem. Starych nagrobków na tym cmentarzu nie ma. Dwudziestowieczny cmentarz parafialny przy ulicy Żuławskiej jest odrębnym założeniem. W październiku 2026 roku przy kościele nagrobków nie było. Według mieszkańców, z którymi rozmawiał wtedy autor atlasu, stały tu dawniej, ale usunięto je podczas remontu kościoła. Suchy Dąb, po niemiecku Zugdam, leży na Żuławach Gdańskich, w dawnym powiecie Danziger Niederung. Do 1920 roku należał do Prus Zachodnich, w latach 1920–1939 do Wolnego Miasta Gdańska, a w latach 1939–1945 do Rzeszy. Wieś lokował w 1340 roku Henryk Culmer na czterdziestu włókach; należała potem do dekanatu steblewskiego. Świątynią ewangelików był gotycki kościół świętej Anny, wzniesiony w XIV wieku i przekształcany w XVIII, a wokół niego leżał cmentarz przykościelny. Jakub Fankidejski wymienia świątynie w Steblewie, Trutnowach, Leczkowach, Kiermarku, Wielkich Cedrach, Osicach, Suchym Dębie, Ostrowitem, Krzywym Kole, Herzbergu i Wocławiu. O wszystkich tych…