Piekło Górne — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Piekło Górne — po niemiecku Oberhölle — leży na Wyżynie Gdańskiej, w gminie Przywidz. 📌 Wieś była ewangelicka w komplecie: spis z 1885 roku wykazał tu 110 mieszkańców i wszystkich stu dziesięciu policzył jako ewangelików, ani jednego katolika. W spisie z 1 grudnia 1910 roku na 144 mieszkańców ewangelików było 143, a niemiecki jako język ojczysty podali wszyscy. Należeli do parafii unijnej Kościoła Staropruskiego w Przywidzu, gdzie kościół ewangelicki wzniesiono w latach 1830–1832 i poświęcono w 1832 roku, a jego murowany następca z 1909 roku jest dziś zabytkiem. 🟡 Krążąca po opisach data 1835 nie ma oparcia w źródle, a przypisywany Przywidzowi kościół katolicki z 1832 roku to najpewniej pomyłka z tym samym rokiem poświęcenia świątyni ewangelickiej. Byli to luteranie i ewangelicy unijni; mennonici, z którymi bywają myleni, osiedlali się na Żuławach, a nie w tej części Wyżyny. 🔴 Przynależność powiatowa przed 1920 rokiem wymaga sprostowania. Opis podawał dotąd Kreis Karthaus, skąd wieś miałaby w styczniu 1920 roku przejść wraz z dwudziestoma jeden gminami dawnego powiatu kartuskiego do Kreis Danziger Höhe w Wolnym Mieście Gdańsku — pruski spis z 1885 roku umieszcza jednak Piekło Górne w Kreis Berent, i tak samo brzmi blok źródeł tego wpisu oraz opis sąsiedniego Piekła Dolnego. W latach 1939–1945 wieś należała do Reichsgau Danzig-Westpreußen. 🟡 Datowania cmentarza źródła nie podają; po 1945 roku zachowały się z niego resztki. *Źródła: Gemeindelexikon für die Regierungsbezirke…