Mikołajki Pomorskie — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz ewangelicki w Mikołajkach Pomorskich leży obok kościoła ewangelickiego przy ulicy Gdakowskiej, po jego wschodniej stronie; krajowa ewidencja zabytków datuje go na koniec XIX wieku. Gminna ewidencja prowadzi obok niego bramę cmentarną i plebanię ewangelicką z tego samego czasu. Mikołajki Pomorskie, po niemiecku Niklaskirchen, dawniej Nikolaiken, leżały w powiecie sztumskim, w rejencji kwidzyńskiej i w prowincji Prusy Zachodnie. Tutejsi ewangelicy — luteranie i ewangelicy unijni Kościoła unii staropruskiej — należeli do parafii w Rodowie, po niemiecku Groß Rohdau, połączonej z Dakau. Jej kościół ufundowano w 1624 roku, a obecny wzniesiono w 1754 roku, gdy poprzedni rozebrano jako grożący zawaleniem. W Rodowie pod ołtarzem kościoła mieści się krypta jego dawnych patronów. Spis z 1885 roku przy Nikolaiken wpisuje parafię ewangelicką Groß Rohdau, a katolicką w Schönwiese. W statystyce Agathona Harnocha Nikolaiken figuruje na stronie 529 wśród miejscowości szkolnych tej parafii, obok Kołozębia i innych wsi dzisiejszej gminy. Także Kołoząb, w spisie z 1885 roku zapisany jako „Kolosomp”, ma przy sobie tę samą parafię ewangelicką. Parafia rodowska liczyła w 1890 roku 2100 dusz. Spis z 1 grudnia 1885 roku naliczył w Nikolaiken 965 mieszkańców: 812 katolików, 151 ewangelików i dwóch Żydów. W spisie z 1 grudnia 1910 roku naliczono 1193 mieszkańców. Języka niemieckiego jako ojczystego używało 275 osób, polskiego 917; wśród niemieckojęzycznych naliczono 167 ewangelików, 101 kato…