Kępiny - Łaszka — cmentarz (mennonickie)

Z Wikipedii (PL)

Kępiny Małe, po niemiecku Zeyersvorderkampen, to wieś olęderska na żuławskim brzegu Nogatu; rzeka stanowiła tu granicę. Spis powszechny z 1 grudnia 1885 roku liczył wieś jeszcze w powiecie elbląskim, na stronie 6 pod pozycją 91, i naliczył w niej 480 mieszkańców: 352 ewangelików, 28 katolików i stu innych chrześcijan — a więc co piąty mieszkaniec należał do wspólnoty, której spis nie nazywa po imieniu. Że byli to mennonici, wynika i z olęderskiego rodowodu wsi, i z tego, że zachowany tu cmentarz jest właśnie mennonicki. 📌 Ewangelicy należeli do parafii Zeyer i Jungfer, czyli do Marzęcina, a katolicy do Elbląga. Potwierdza to Agathon Harnoch, który wymienia Kępiny wśród miejscowości szkolnych parafii Jungfer; ta sama parafia liczyła w 1890 roku 2150 dusz ewangelickich, a obok nich mieszkało na jej obszarze 481 mennonitów. Granicę przesunął dopiero traktat wersalski: w latach 1920–1939 wieś leżała w Landkreis Großes Werder Wolnego Miasta Gdańska, ze stolicą w Nowym Dworze Gdańskim, a w latach 1939–1945 w Rzeszy. Sąsiednie Zeyersniederkampen, dziś Kępiny Wielkie, pozostało po stronie niemieckiej, w powiecie elbląskim. Okolica była protestancka niemal bez wyjątku: obok gmin ewangelicko-luterańskich i unijnych żyli tu mennonici — odrębna wspólnota anabaptystyczna, wyrosła z osadnictwa olęderskiego. Cmentarz założono na początku XIX wieku, w południowej części wsi. Do dziś stoi kilka tumb i cokołów oraz płyta Dietricha i Agathe Wiebe, leży też fragment ceramicznej rzeźby; obiekt…