Marzęcino — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz w Marzęcinie leży przy kościele stojącym przy ulicy Głównej; niegdyś był ewangelicką nekropolią parafialną. Do dziś pełni funkcję cmentarza przykościelnego i jako taki figuruje w wojewódzkiej ewidencji zabytków pod pozycją 111. Kościół, do 1945 roku ewangelicki, przejęli po wojnie katolicy — dziś jest to rzymskokatolicka świątynia pod wezwaniem Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Marzęcino, po niemiecku Jungfer, to żuławska wieś w delcie Wisły; w XVII i XVIII wieku była osadą rybacką elbląskiego okręgu rybackiego. Rzekę „Jungfrow” wspomniano w opisie z 1332 roku, a według Abrahama Hartwicha akta z 1300 roku nazywają „Jungfrau” wieś. W przywileju z 1348 roku wymieniono tu karczmę przy moście wzniesionym przez mieszczan elbląskich. Do 1920 roku wieś należała do powiatu elbląskiego — tak podaje spis z 1885 roku — a Harnoch przypisuje tutejszą parafię diecezji elbląskiej. W okresie międzywojennym Marzęcino znalazło się w Wolnym Mieście Gdańsku, w powiecie Großes Werder. W latach 1939–1945 wieś należała do Rzeszy. Urzędowy spis miejscowości rejencji gdańskiej z 1820 roku notuje tu 639 mieszkańców w 71 domach: 618 luteranów i 21 mennonitów, ani jednego katolika. Spis powszechny z 1 grudnia 1885 roku naliczył 1015 mieszkańców, z czego 969 ewangelików, 29 katolików i 17 innych chrześcijan (strona 4, pozycja 39). Katolicy należeli do parafii w Tiegenhagen. W statystyce Agathona Harnocha z 1890 roku cała parafia Jungfer w diecezji elbląskiej liczyła 2150 dusz ew…