Okrągła Łąka — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Wojewódzka ewidencja zabytków notuje w Okrągłej Łące dwa osobne obiekty: cmentarz mennonicki na działce 191, pod pozycją 147, oraz miejsce po grobowcu z dawnego cmentarza ewangelickiego na działce 196/2, pod pozycją 148. Obie pozycje ewidencji podają wyłącznie nazwę obiektu i numer działki, bez powierzchni, datowania i liczby nagrobków. Program Opieki nad Zabytkami Gminy Sadlinki na lata 2024–2027 opisuje miejsce po grobowcu jako położone na terenie leśnym, na południe od drogi nr 612, w południowej części wsi. W programie grobowiec określono jako zniszczony i rozebrany. W karcie obiektu w serwisie holland.org.pl cmentarz w Okrągłej Łące, po niemiecku Rundewiese, opisano jako leżący w lesie i silnie zarośnięty. W tej karcie podano, że cmentarz pochodzi z XIX i początku XX wieku, zajmuje 0,67 hektara, a zachowało się na nim około 169 nagrobków, między innymi w formie ściętych pni i piaskowcowych stel. W źródłach nie rozstrzygnięto, którego z dwóch miejsc dotyczą dane karty ani jakiego wyznania byli tam pochowani. Wieś wyrosła na ziemi odebranej Wiśle: grunty późniejszego majątku weszły w 1334 roku w skład stu włók przyznanych kapitule kwidzyńskiej na nowo pozyskanym „nowym Werderze”. W protokole wizytacji gospodarczej urzędu kwidzyńskiego z 1586 roku nazwa pojawia się po raz pierwszy, a miejsce opisano jako pustkowie porosłe trzciną, wierzbami, olszyną, osiką i brzeziną. Parafia w Nebrowie Wielkim miała według Rhesy duchownych ewangelickich co najmniej od 1586 roku, a pierws…