Milikowo — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Dawny cmentarz ewangelicki w Milikowie zachował się jako nieużytek. Wojewódzka ewidencja zabytków umieszcza go na północ od zabudowań wsi, na wyniesieniu po północnej stronie drogi prowadzącej na Lubochowo. Podaje jego powierzchnię — dwadzieścia jeden arów, czyli 0,21 hektara — i datuje założenie na drugą połowę XIX wieku. Przy tej samej bocznej drodze z Milikowa do Lubochowa stoi do dziś wiejski pomnik poległych w pierwszej wojnie światowej. Milikowo, po niemiecku Heinrichsdorf, wzmiankowano w 1301 i 1311 roku jako Heynrichesdorph — wieś czynszową na 46 włókach. Leży na Powiślu, w dawnym powiecie morąskim w rejencji królewieckiej, w prowincji Prusy Wschodnie. W 1785 roku Heinrichsdorf — znany też jako Hünerswalde albo Hünerdorf — był wsią królewską należącą do pruskiego urzędu domenalnego w okręgu morąskim. Według opisu okolicy w serwisie kamienie-wilhelma.net.pl w 1782 roku naliczono we wsi trzydzieści cztery domy, w 1820 roku dwadzieścia sześć domów i 183 mieszkańców, w 1858 roku 291 osób w trzydziestu sześciu gospodarstwach domowych, a w latach 1937–1939 — 295 mieszkańców. Lubochowo, po niemiecku Liebwalde, leży przy drodze, przy której założono cmentarz; Boetticher poświadcza tam samodzielną parafię ewangelicką pod patronatem królewskim, od 1635 roku macierzystą także dla Przezmarku. W czasach katolickich kościół w Lubochowie należał, według Boettichera, do archiprezbiteratu dzierzgońskiego; pochodził z czasów zakonu krzyżackiego, był ceglaną budowlą gotycką, wielokrot…