Stary Dzierzgoń — cmentarz ewangelicki przy kościele

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz przykościelny w Starym Dzierzgoniu, po niemiecku Alt Christburg, otacza gotycki kościół Wniebowstąpienia Pańskiego w środku wsi. Wojewódzka ewidencja zabytków podaje jego powierzchnię — 24 ary — i datuje założenie na przełom XIII i XIV wieku. Miejscowość lokowano w 1312 roku jako Alde Kirsburg. Należała do powiatu morąskiego w rejencji królewieckiej, w prowincji Prusy Wschodnie. Kościół pochodzi z około połowy XIV wieku. Po Reformacji przejęli go ewangelicy; parafia ewangelicka działała tu od 1591 do 1945 roku. Słownik geograficzny wymienia Stary Kiszpork — dawną polską nazwę wsi — wśród parafii ewangelickich powiatu morąskiego. W tym samym haśle Słownik, za księgami starostwa przezmarkowskiego z 1601 roku, wymienia w Starym Kiszporku polskich osadników — Jana Wirę, Bartosza Wirchę, Jędrzeja Narogę, Szymona Szkolnika, Michała Subnika, Jana Kopacznika, Jerzego Zawieję, Benedykta Rostópkę, Jakóba Mroza, Stanisława Stenzla i Marcina Klucznika. Po 1945 roku ludność niemiecką wysiedlono. Kościół i cmentarz przejął Kościół rzymskokatolicki; świątynia jest dziś kościołem parafii pod wezwaniem Wniebowstąpienia Pańskiego w diecezji elbląskiej. Drugi, młodszy cmentarz dawnej wspólnoty ewangelickiej leży na południe od wsi, przy drodze na Susz. Almanach parafii Prus Wschodnich z 1912 roku podaje w tutejszej parafii 1990 dusz, 5 szkół i 6 nauczycieli. *Źródła: Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie); wojewódzka ewidencja zabytków województwa pomorskiego, w…