Mokrzyn — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Stary cmentarz ewangelicki w Mokrzynie zachował się do dziś. W ewidencji zabytków gminy Bytów figuruje jako historyczny cmentarz wiejski na działkach 57 i 79/3. Podczas oględzin 27 sierpnia 2026 roku zastano go oznakowanego tablicą gminnej ewidencji zabytków, ze starodrzewem i kilkoma nagrobkami na miejscu. Czytelny jest między innymi napis na grobie Helmuta Richerta, urodzonego 29 października i zmarłego 13 grudnia 1925 roku. Układ kwater zatarł się pod bluszczem. Tablica datuje cmentarz na drugą połowę XIX wieku, choć jej angielska wersja mówi o połowie stulecia. Mokrzyn, po niemiecku Petersdorf, leży 6 kilometrów na wschód od Bytowa, w dawnym powiecie bytowskim, w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze. Wieś powstała jako fryderycjańska kolonia przydrożna: według inwentarza zabytków powiatu z 1938 roku, zgodnie z aktem z 22 listopada 1774 roku, założono ją za królewskie zapomogi w lesie ząbinowickim (Gersdorfer Wald). Peter George von Puttkamer z Ząbinowic (Gersdorf), właściciel kolonii, nadał jej nazwę. Około 1780 roku był tu folwark, 4 chłopów, 3 zagrodników i młyn wodny — razem 11 dymów. W 1784 roku wieś leżała pół mili na wschód-południowy wschód od Bytowa. Do wsi należały folwarki Teichhof, Mühlenhöfchen i Alte-Mühle oraz gajówka — razem 11 albo 12 dymów (ostatnia cyfra w druku jest nieczytelna); mieszkańcy należeli do parafii w Bytowie. Majątek rozparcelowano częściowo w 1909, a całkowicie w 1913 roku na 21 gospodarstw osadniczych; z dawnego obwodu dworskiego utwo…