Sierzno — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Sierzno, po niemiecku Zerrin, leży na południowy zachód od Bytowa — 🟡 odległość bywa podawana na trzy kilometry, a ze współrzędnych wpisu wychodzi ponad pięć. Przed 1945 rokiem należało do powiatu bytowskiego w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze. Wieś jest stara: sprawozdanie z wizytacji okręgu bytowskiego z 1437 roku wymienia ją wśród dwudziestu pięciu wsi czynszowych, pod nazwą „Seryn”. Była to wieś królewska, zamieszkana w przewadze przez ludność ewangelicką, luterańską — to ziemia bytowska ze swoim fenomenem Kaszubów ewangelickich. Wojny siedemnastego wieku zostawiły tu niewiele. Opis ziemi bytowskiej sporządzony po objęciu jej przez Brandenburgię zastał w Sierznie jedynie folwark — „Zerrin, ein Ackerhöfchen” — założony trzydzieści lat wcześniej z dziesięciu opustoszałych gospodarstw chłopskich i doszczętnie zniszczony przez ówczesną wojnę. Dawną przynależność kościelną tych stron przypominała jeszcze w połowie dziewiętnastego wieku danina zwana pieniądzem biskupim, wywodząca się z uprawnień biskupstwa kamieńskiego: ze wszystkich starych wsi bytowskiej domeny razem, a Sierzno było jedną z nich, zbierano wtedy pięć talarów, dwadzieścia dwa srebrne grosze i sześć fenigów, i po sekularyzacji biskupstwa suma ta szła do kasy państwowej, a nie do duchowieństwa — ani ewangelickiego, ani katolickiego. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku prowadzi Sierzno w dwóch wierszach na stronie 198: wieś królewska pod pozycją 45 liczyła 314 ewangelików, 74 katolików i dziesięcioro i…