Kartkowo — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

W Kartkowie zachował się dawny cmentarz ewangelicki. Kartkowo, po niemiecku Kartkow, było przed 1945 rokiem majątkiem rycerskim i częścią gminy Nożyno (Groß Nossin) w powiecie słupskim, w rejencji koszalińskiej — nie w sąsiednim bytowskim, do którego wieś należy dzisiaj. Majątek liczył w 1938 roku 464 hektary, a w osadzie działała własna jednoklasowa szkoła. Po 1945 roku wieś przeszła pod administrację polską jako Kartkowo i jest dziś sołectwem gminy Czarna Dąbrówka; należy do katolickiej parafii w Nożynie, w diecezji pelplińskiej. Własnego kościoła ani kaplicy tu nie postawiono: świątynia parafialna stała w Nożynie. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku notuje Kartkowo w dziale obwodów dworskich, pod pozycją 222 na stronie 178: 126 ewangelików, katolików nie zapisano. W tym spisie okręg urzędowy i okręg stanu cywilnego dla Kartkowa wskazano w Nożynie. Ernst Müller wymienia Kartkowo wśród 19 miejscowości tej parafii (wliczając samo Nożyno), obok Wussowske, Zawiat (Sowiat), Żeromina i Czarnej Dąbrówki. Parafia należała do 1817 roku do synodu słupskiego, potem do kołczygłowskiego, a od 1871 roku do bytowskiego; kolatorem był właściciel dóbr w Nożynie. *Źródła: pruski spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku (Gemeindelexikon für das Königreich Preussen, Provinz Pommern), powiat Stolp, s. 178–179, pozycja 222; E. Müller, „Die evangelischen Geistlichen Pommerns von der Reformation bis zur Gegenwart”, Teil II: Regierungsbezirk Köslin, Stettin 1912, s. 73; Ewidencja cmentarzy Pomorz…