Maszewo Lęborskie — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Maszewo Lęborskie, do 1945 roku Groß Massow, leżało w powiecie lęborskim, w rejencji koszalińskiej, w prowincji Pomorze. Wieś wzmiankowano po raz pierwszy w 1360 roku; był to majątek rycerski. Na silnie zluteranizowanym Pomorzu ludność była w większości ewangelicka, ale własnego kościoła wieś nie miała: ewangelicy należeli do parafii w Łebuni, katolicy — do parafii w Lęborku. ⚠ Liczby ludności trudno tu pogodzić. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku, w którym miejscowość zapisano frakturą jako „Groß Waffow”, daje 145 ewangelików i 46 katolików, czyli 191 osób razem; tymczasem jako obwód dworski wieś miała w 1910 roku liczyć 367 mieszkańców. To podwojenie w piętnaście lat, więc któraś z tych liczb obejmuje inny zakres. Parafię ewangelicką w Łebuni wiersz spisowy potwierdza wprost. Cmentarz ewangelicki leży na skraju wsi, przy drodze ku Krępkowicom i Unieszynu, i zajmuje około 0,5 hektara. 🟡 Podawany rok założenia — 1858, z inicjatywy władz królewskich — nie ma pokrycia w ewidencji, na którą powołuje się ten wpis. Po 1945 roku, wraz z wymianą ludności, nekropolia przeszła w użytkowanie rzymskokatolickie i jest objęta ewidencją zabytków. Liczne kradzieże krzyży i tablic zatarły nazwiska pochowanych. Dziś stan cmentarza dokumentują i porządkują Towarzystwo Historyczne Gminy Cewice oraz mieszkańcy. *Źródła: wojewódzka i gminna ewidencja zabytków; karty ewidencyjne Narodowego Instytutu Dziedzictwa.*