Po Trójcy Świętej · tydzień 23 · kolor: zielony
Czy aktywny dziś
Nie / zniszczony / nieużywany
Powiat
lęborski
Typ
Cmentarz
Denominacja
ewangelicka
Garczegorze — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Garczegorze, po niemiecku Garzigar, to duża osada dwanaście kilometrów na północ od Lęborka, w dawnym powiecie lęborskim (Kreis Lauenburg in Pommern). Stary cmentarz ewangelicki, o wymiarach około 40×40 metrów, leży na wzniesieniu naprzeciwko kościoła. Wzgórze wzmocniono kamiennym murem, zachowanym w dobrym stanie; przy jego remoncie wykorzystano elementy nagrobne z cmentarza, który wcześniej całkowicie splantowano, a pojedyncze ich fragmenty tkwią dziś płytko pod darnią. Przetrwały brama w murze i doskonale zachowany grobowiec obsadzony wielowiekowymi lipami; stał tu również pomnik ofiar pierwszej wojny światowej, na którego podstawie ustawiono później figurę Chrystusa Króla. Ponieważ z pochówków nie zachowało się nic, daty powstania cmentarza nie da się ustalić; najprawdopodobniej założono go na miejscu prehistorycznego grodziska. W gminnej ewidencji zabytków obiekt figuruje na działce numer 34 jako kaplica grobowa wraz z działką i cmentarzem, w rejestrze zabytków — pod numerem A-1324. Przywilej z 1348 roku, którym komtur gdański Heinrich von Rechtir nadał wsi prawo chełmińskie na sześćdziesięciu włókach, znany jest ze zbioru dokumentów Reinholda Cramera. Kościół pod wezwaniem świętej Marii Magdaleny był parafialny, patronatu rządowego, a należały do niego Garczegorze, Wilkowo, Obliwice i część Rekowa. Franz Schultz uważa, że parafia istniała tu najwyraźniej na długo przed przybyciem zakonu krzyżackiego, a przywilej zakonny tylko ją potwierdził. W okolicy znaleziono ślady …

Źródła zewnętrzne

Połączone źródła: koscioly_json

Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.

Wpisz słowo lub temat, który Cię interesuje: