Po Trójcy Świętej · tydzień 15 · kolor: zielony
Czy aktywny dziś
Nie / zniszczony / nieużywany
Powiat
lęborski
Typ
Cmentarz
Denominacja
ewangelicka
Kębłowo Nowowiejskie — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Kębłowo Nowowiejskie, do 1945 roku Kamelow, to wieś ulicówka nad rzeką Kisewką, w dawnym powiecie lęborskim, w rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze. Słowiańska nazwa wskazuje na osadę istniejącą jeszcze przed krzyżackim zaborem Pomorza Gdańskiego, a najstarsza wzmianka pochodzi z 1402 roku. Wieś leżała w dolinie Kisewki i była rolniczym zapleczem Lęborka, do którego należała — tak jak Lubowidz i Nowa Wieś; przywilej ten potwierdził w 1507 roku Bogusław X, a dokument z 1658 roku utrzymał ją jako lenno miasta, co poświadczył elektor brandenburski. Działała tu cegielnia, którą kamera lęborska sprzedała jako deficytową. Brüggemann naliczył w 1784 roku czterech chłopów, czterech chałupników i sołtysa, czyli około dziewięciu dymów. W pierwszej połowie XIX wieku chłopi z Kębłowa wykupili się z czynszu na rzecz Lęborka i stali się samodzielnymi gospodarzami, a ludność rosła: 233 mieszkańców w 1875 roku i 276 w 1910. Nieopodal wsi, w leśnym wąwozie, leży sjenitowy głaz narzutowy, jeden z największych na ziemi lęborskiej, zwany Szerokim Kamieniem; w okresie międzywojennym odłupanymi z niego płytami wykładano chodniki w Lęborku, a miejscowa ludność wiązała z nim opowieści o zaklętym zamku i o skarbie, które odczarować może tylko młodzieniec urodzony w niedzielę, i tylko w noc świętojańską. Własnego kościoła ani kaplicy Kębłowo nie miało. Ewangelicy należeli do parafii w Garczegorzu (Garzigar) w diecezji lęborskiej Kościoła Unii Staropruskiej — wymienia ją w składzie tej parafii z…

Źródła zewnętrzne

  • Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
  • Cmentarze — gmina Nowa Wieś Lęborska (Kębłowo Nowowiejskie) [kopia archiwalna 2015-04-15] — kwerenda workflow
  • Gemeindelexikon für die Provinz Pommern, spis powszechny z 2 XII 1895, Kreis Lauenburg — źródło drukowane
  • M. Drzewiecki, „Cmentarze Ziemi Lęborskiej”, hasła Kębłowo Nowowiejskie — Kamelow i Garczegorze — Garzigar (poz. 31) — źródło drukowane
  • Gemeindelexikon, spis z 2 XII 1895, Kreis Lauenburg, s. 186, poz. 17 — źródło drukowane
  • E. Müller, „Die evangelischen Geistlichen Pommerns”, hasło Garzigar, s. 249 — źródło drukowane
  • F. Schultz, „Geschichte des Kreises Lauenburg in Pommern” (1912) — wyciąg F. Schultz, Geschichte des Kreises Lauenburg in Pommern (1912), punkt 5 — źródło drukowane
  • Wyciąg ewidencji zabytków, Wojewódzka i gminne ewidencje zabytków — scalony wykaz cmentarzy — źródło drukowane
  • Messtischblatt 1:25 000, ark. 1472 Lębork (Lauenburg) 1937 — źródło drukowane
  • Wojewódzka i gminne ewidencje zabytków — WEZ gminy Nowa Wieś Lęborska — źródło drukowane
  • Wojewódzka i gminne ewidencje zabytków — scalony wykaz cmentarzy (WEZ/WUOZ 2026-08-29) — źródło drukowane
  • Gemeindelexikon für das Königreich Preussen, Heft IV: Provinz Pommern, spis powszechny z 1 grudnia 1905 roku — źródło drukowane
  • Verzeichnis der evangelischen Pfarrstellen, Kirchen und Kapellen, der Kirchenpatrone sowie der im Amt befindlichen evangelischen Geistlichen der Provinz Pommern — urzędowy wykaz parafii, kościołów i kaplic prowincji Pomorze, wydanie z początku lat dwudziestych XX wieku (najpóźniejsze wpisy z grudnia 1923 roku) — źródło drukowane

Połączone źródła: koscioly_json

Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.

Wpisz słowo lub temat, który Cię interesuje: