Garczegorze — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Dawny cmentarz ewangelicki w Garczegorzu (Garzigar, gmina Nowa Wieś Lęborska), o powierzchni około 40x40 m, położony na wzniesieniu naprzeciwko kościoła. Wieś notowana od 1348 roku, gdy komtur gdański Heinrich von Rechtir nadał jej prawa chełmińskie; w okolicy znaleziono ślady osadnictwa przedhistorycznego, a cmentarz powstał najprawdopodobniej na ruinach prehistorycznego grodziska (zerowy stan zachowania uniemożliwia ustalenie daty założenia). Wzgórze wzmocniono kamiennym murem w dobrym stanie, przy którego remoncie wykorzystano elementy nagrobne ze splantowanego cmentarza; pojedyncze fragmenty nagrobków pozostają płytko pod ziemią. Zachował się dobrze utrzymany grobowiec (kaplica) obsadzony wielowiekowymi lipami oraz podstawa po pomniku ofiar I wojny światowej, na której ustawiono figurę Chrystusa Króla. Garczegorze miało też oddalony o ponad kilometr cmentarz choleryczny w kierunku Lęborka — nie zachował się po nim żaden ślad. W latach 80. XX wieku na skraju wsi poświęcono nowy cmentarz katolicki, czynny do dziś. (na podstawie: M. Drzewiecki, „Cmentarze Ziemi Lęborskiej”) Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich (lata osiemdziesiąte XIX wieku) notuje tu: 5 katolików (Słownik podaje tylko liczbę katolików). o tutejszych ewangelikach podaje: Po Reformacji kościół filialny przyłączony do Lęborka; samodzielna gmina ewangelicka zniesiona po 1840 roku 📌 Prawa chełmińskie nadał wsi w 1348 roku komtur gdański Heinrich von Rechtir; wcześniej, w czasach…