Czarne — cmentarz ewangelicki gminy miejskiej, dziś komunalny

Z Wikipedii (PL)

Dawny cmentarz ewangelicki gminy miejskiej w Czarnem, po niemiecku Hammerstein, służy dziś jako cmentarz komunalny. Leży u zbiegu ulic Człuchowskiej i Kolejowej. Ewidencja zabytków wymienia w mieście siedem nekropolii: obok tego cmentarza osobno cmentarz historyczny-garnizonowy, cmentarz wojenny jeńców rosyjskich z lat 1914–1918 w rejestrze zabytków pod numerem A-1672, cmentarz historyczny na działce 6/6, cmentarz historyczny Stalagu II B Hammerstein, cmentarz parafialny przy ulicach Kolejowej i Cmentarnej oraz cmentarz historyczny żydowski przy ulicy Złotej. Czarne do lat 1919–1920 należało do Prus Zachodnich, w latach 1920–1938 do prowincji Marchii Granicznej Poznań–Prusy Zachodnie, a od 1 października 1938 roku do Pomorza. Pod względem kościelnym miasto długo nie było samodzielne. Ksiądz Jakub Fankidejski zapisał, że przy nadaniu miastu przywilejów wielki mistrz Konrad von Jungingen złączył dwa kościoły i zastrzegł, iż parafialnym ma być kościół w Falkenwalde, a czarnieński jego filią; miasto płaciło na tamten kościół co roku na Trzech Króli trzy złote i cztery funty wosku. Harnoch datuje przywilej lokacyjny Czarnego na 1395 rok. Zależność odwrócono w 1617 roku, gdy arcybiskup Wawrzyniec Gembicki przyłączył Falkenwalde do Czarnego. Według Fankidejskiego parafia czarnieńska utraciła pięć kościołów katolickich — w Domisławiu, Falkenwalde, Łozie, Gockowach i Raciniewie. Gmina ewangelicka istniała w mieście wkrótce po wystąpieniu Lutra i miała farę świętej Marii. W 1610 rok…