Mosiny — cmentarz ewangelicki przykościelny (XVII w.)

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz ewangelicki przykościelny w Mosinach, po niemiecku Mossin, po kaszubsku Mòsënë, datowany jest na XVII wiek. Dziś jest nieczynny i opuszczony; zachowały się fragmenty nagrobków i starodrzew. Ludność niemiecką wysiedlono po 1945 roku. Krajowa ewidencja zabytków prowadzi go jako cmentarz ewangelicki przykościelny, a obok niego wymienia w Mosinach dwa inne cmentarze ewangelickie, z połowy XIX i z pierwszej połowy XX wieku, oraz cmentarz rzymskokatolicki. Mosiny to średniowieczna wieś królewska starostwa człuchowskiego, która miała własny kościół. W 1570 roku, gdy parafia człuchowska była w rękach luteranów, przyłączono do niej dotąd samoistne kościoły wiejskie, a wśród nich mosiński. Ksiądz Panske podaje dla wsi polską nazwę Mosyń. Wizytacja oficjała Trebnica — Słownik geograficzny datuje ją na 1617 rok, choć Panske i Fankidejski wiążą wizytacje Trebnica z latami 1652–1653 — zastała w Mosinach drewniany kościół pod wezwaniem Wszystkich Świętych z jednym ołtarzem. W tej samej wizytacji zapisano, że probostwo miało cztery włóki. Meszne, po dwa korce żyta, dawało dwudziestu trzech gburów; dawniej płaciło je trzydziestu gburów i trzech sołtysów. Na kolędę zaś każdy przynosił bochenek chleba i kiszkę. Nabożeństwa odprawiał dojeżdżający proboszcz człuchowski, a prowizorami kościoła byli Michał Otto i Andrzej Harmon. J. Heise w inwentarzu zabytków z 1887 roku wymienia w Mosinach drewniany kościół katolicki z 1845 roku. Słownik geograficzny podaje dla 1868 roku 614 mieszkańcó…