Kościół w Starznie (drewniany), dawniej luterański

Z Wikipedii (PL)

Starzno — po niemiecku Starsen — ma jeden z trzech zabytkowych drewnianych kościołów gminy Koczała. Korpus pochodzi z przełomu XVI i XVII wieku, wieża słupowa z 1738 roku. Wyposażenie jest w większości barokowe: ołtarz główny z końca XVII wieku z obrazami malowanymi na skórze. W kościele znajdują się ambona późnobarokowa i chrzcielnica kielichowa z pierwszej połowy XVIII wieku. Z dwóch dzwonów starszy odlał w 1648 roku gdański ludwisarz Gerhard Bending. Świątynię, dziś pod wezwaniem świętego Mikołaja Biskupa, wpisano do rejestru zabytków 14 kwietnia 1964 roku pod numerem 340. Dawniej rozróżniano Starzno Królewskie i Szlacheckie — wieś i lemaństwo. W źródłach z XVI wieku nie znaleziono wzmianki o kościele, ale w 1617 roku figuruje on wśród parafialnych, a wizytator z połowy XVII wieku zapisał, że „kościół niegdyś wznieśli protestanci”. Wizytacja Jezierskiego z 1695 roku zastała tu kościół filialny, należący do Koczały, dokąd proboszcz przyjeżdżał co trzecią niedzielę. W protokole tej wizytacji zapisano, że mieszkańcy „byli prawie wszyscy lutrzy”. Wizytacja wymienia we wsi siedmiu włościan, czterech lemanów i sołtysa; każdy dawał mesznego po korcu żyta i owsa. W tej samej wizytacji zapisano, że dwaj karczmarze dawali po pół korca, a nauczyciel z Koczały pobierał od włościan po ćwierć korca żyta. W tomie wydanym w 1890 roku *Słownik geograficzny* opisywał Starzno, po niemiecku *Starsen*, jako wieś w powiecie człuchowskim, której najbliższa stacja pocztowa znajdowała się w Mias…