Kościół w Starznie (drewniany), dawniej luterański

Z Wikipedii (PL)

Starzno — po niemiecku Starsen — ma jeden z trzech zabytkowych drewnianych kościołów gminy Koczała. Korpus pochodzi z przełomu XVI i XVII wieku, wieża słupowa z 1738 roku. Wyposażenie jest w większości barokowe: ołtarz główny z końca XVII wieku z obrazami malowanymi na skórze, ambona późnobarokowa, chrzcielnica kielichowa z pierwszej połowy XVIII wieku. Z dwóch dzwonów starszy odlał w 1648 roku gdański ludwisarz Gerhard Bending. 📌 Ewangelicy byli tu mniejszością, i to trwałą. Słownik geograficzny naliczył 200 katolików i 47 ewangelików, a zestawienie parafii ewangelickiej w Pietrzykowie, do której Starzno należało, podaje 51 ewangelików wobec 196 katolików — dwa niezależne rachunki, sporządzone w różnych latach, dają więc obraz zgodny: mniej więcej jeden ewangelik na czterech katolików. W całej tamtej parafii proporcja była odwrotna niż tutaj: 1742 ewangelików na 1857 katolików, a w samym Pietrzykowie 620 ewangelików wobec 24 katolików. Starzno leżało więc na jej katolickim skraju. ⚠ Dwuwyznaniowość tego kościoła to następstwo w czasie, nie jednoczesne współużytkowanie: był luterański, a po 1945 roku katolicki. *Źródła: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880–1902; Benedykt Reszka, „Ewangelicy na Gochach”, Borowy Młyn — Rumia 2008.*