Raciniewo — cmentarz ewangelicki
Ruthenberg
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- człuchowski
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Raciniewo, po niemiecku Ruthenberg, leżało do 1945 roku w powiecie człuchowskim i należało do obwodu urzędowego Loosen. Do przełomu 1919 i 1920 roku był to teren Prus Zachodnich, w latach 1920–1938 prowincji Marchii Granicznej Poznań–Prusy Zachodnie (rejencja pilska). W prowincji Pomorze, nadal w rejencji pilskiej (Regierungsbezirk Grenzmark Posen-Westpreußen), wieś leżała od 1 października 1938 roku. Cmentarz leży przy kościele; dziś jest rzymskokatolicki i czynny. Stoi przy nim zabytkowy kościół ryglowy, zwany też szachulcowym, z 1680 roku, wpisany do rejestru zabytków pod numerem A-104 decyzją z 25 lutego 1959 roku. Pierwotnie był katolicki, po Reformacji przejęli go ewangelicy i służył gminie ewangelickiej do 1945 roku. Zachowały się ewangelickie księgi metrykalne z lat 1775–1830. Po wojnie kościół rekatolicyzowano i 28 października 1946 roku poświęcono pod wezwaniem Matki Bożej Częstochowskiej jako filię parafii w Bińczu. W źródłach nie znaleziono potwierdzenia tożsamości osobnego „cmentarza rodowego Przygórze”, wiązanego z tutejszym obwodem dworskim. Raciniewo nie było siedzibą własnej parafii, lecz jedną z filii parafii olszanowskiej — obok Pakotulska, Gockowa i Ritterbergu. Tak podaje wiersz spisowy i tak samo ksiądz Jakub Fankidejski. Kościół stał tu przed Reformacją. W 1617 roku arcybiskup Wawrzyniec Gembicki umieścił go w spisie świątyń nowo utworzonego dekanatu czarnieńskiego, a wizytator Trebnic zastał go w 1653 roku od dawna zamienionym na zbór luterański. W 1…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Wikipedia, wydanie polskie (pl.wikipedia.org), hasło „Czarne (gmina)” — dziedzictwo — audyt workflow
- zabytek.pl — serwis Narodowego Instytutu Dziedzictwa — Czarne (gmina) — audyt workflow
- ks. Jakub Fankidejski, Utracone kościoły i kaplice w dzisiejszej dyecezyi chełmińskiej, Pelplin 1880, s. 355–356 — źródło drukowane
- Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. II, hasło Elzanowo (niem. Elsenau), pow. człuchowski — źródło drukowane
- Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen, spis z 1 XII 1885, Kreis Schlochau — źródło drukowane
- E. Seyfert (oprac.), „Güter-Adreßbuch für die Provinz Westpreußen” (Niekammer's Güter-Adreßbücher, t. II), wyd. 2, Leipzig 1912, s. 175 — źródło drukowane
- M. Bär, „Der Adel und der adlige Grundbesitz in Polnisch-Preußen zur Zeit der preußischen Besitzergreifung”, Leipzig 1911, nr 383 (s. 17), nr 384 (s. 17), nr 1352 (s. 128) — źródło drukowane
- „Handbuch des Grundbesitzes in Westpreussen”, Danzig 1891, s. 204 — źródło drukowane
- „Westpreussisches Güter-Adressbuch”, Stettin 1903, s. 146–147 — źródło drukowane
- „Handbuch des Grundbesitzes”, Prusy Zachodnie, 1909, s. 260 — źródło drukowane
- „Landwirtschaftliches Güter-Adreßbuch der Provinz Grenzmark Posen-Westpreußen sowie Freistaat Danzig und Ostpr. Reg.-Bezirk Marienwerder”, wyd. 3, Leipzig 1922, s. 40 — źródło drukowane
- „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 79 — źródło drukowane
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.