Jęczniki Wielkie — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Jęczniki Wielkie, po niemiecku Groß Jenznick, były do 1772 roku wsią królewską starostwa człuchowskiego w województwie pomorskim Korony; po pierwszym rozbiorze przeszły do Prus. Przynależność prowincjonalna zmieniała się potem dwukrotnie: Prusy Zachodnie z rejencją w Kwidzynie do lat 1919–1920, Marchia Graniczna Poznań–Prusy Zachodnie z rejencją w Pile w latach 1920–1938, wreszcie prowincja Pomorze od 1 października 1938 roku, z rejencją pilską (Regierungsbezirk Grenzmark Posen-Westpreußen). Ksiądz P. Panske notuje, że kazania w Jęcznikach (Jenznick) i Brzeźnie (Deutsch Briesen) głosił Joachimus Manzeke, jeden z duchownych działających w starostwie człuchowskim za Latalskich. Panske nie podaje lat jego posługi i nie rozróżnia Jęcznik Wielkich od Małych. W 1868 roku urzędowy podręcznik rejencji kwidzyńskiej opisywał *Groß Jensnik* jako wieś. Notował tu 46 domów mieszkalnych i 402 mieszkańców, w tym 140 ewangelików i 262 katolików. W tym samym podręczniku ewangelików przypisano do parafii w Debrznie. Wykaz gmin z 1 grudnia 1885 roku daje wsi własny wiersz (strona 158, pozycja 33): 578 mieszkańców — 281 mężczyzn i 297 kobiet — w 63 budynkach mieszkalnych i 102 gospodarstwach domowych. Było wśród nich 415 katolików, 157 ewangelików i 6 osób wyznania mojżeszowego. W tym samym wierszu ewangelików przypisano do parafii w Człuchowie, a katolików do Debrzna, po niemiecku Preußisch Friedland. Słownik geograficzny dodaje, że Jensnick stanowił filię parafii katolickiej we Frydlądzie, …