Sokole — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Sokole, dawniej Falkenwalde, leży w gminie Czarne. Ksiądz Jakub Fankidejski pisze, że świątynia w Falkenwalde była zapewne starsza niż miejska w Czarnem: gdy w 1395 roku (w druku omyłkowo 1345) wielki mistrz Konrad von Jungingen nadawał miastu przywileje, złączył oba kościoły. W tym przywileju wyraźnie zaznaczono, według Fankidejskiego, że parafialnym ma być kościół falkenwaldzki, a czarnieński jego filią. Kościół był cały z drewna, pod wezwaniem świętego Mikołaja i pod patronatem rządowym; w ołtarzu miał obraz Chrystusa na krzyżu z Matką Bolesną i świętym Janem po bokach. W kościele przy ścianie stała stara chrzcielnica. Proboszcz miał tu cztery włóki roli, a miasto Czarne płaciło co roku na Trzech Króli trzy złote i cztery funty wosku. W 1617 roku arcybiskup Wawrzyniec Gembicki przyłączył kościół w Falkenwalde do Czarnego jako kościół filialny. W tym czasie z nabożeństwem przyjeżdżał dziekan czarnieński, zwykle co drugą niedzielę. W 1824 roku drewniany kościółek spłonął do szczętu i go nie odbudowano, a w 1836 roku władza biskupia rozwiązała tutejszą gminę kościelną, przyłączając ją do Czarnego. W 1868 roku urzędowy podręcznik rejencji kwidzyńskiej opisywał *Falkenwalde* jako wieś. Notował tu 32 domy mieszkalne i 271 mieszkańców, w tym 257 ewangelików i 14 katolików. W tym samym podręczniku zapisano, że miejscowość miała własny okręg szkolny. Słownik geograficzny podaje te same liczby wyznań i domów mieszkalnych co podręcznik z 1868 roku, a ponadto 78 budynków ogółem i …