Barkowo — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Wokół kościoła w Barkowie leży cmentarz przykościelny, dawniej ewangelicki. Po 1945 roku przeszedł wraz ze świątynią w ręce katolickie i w tym charakterze służy do dziś. W Barkowie kościół pod wezwaniem Świętej Trójcy pochodzi z 1907 roku i jest dziś rzymskokatolickim kościołem filialnym. W rejestrze zabytków figuruje pod numerem A-1819, na mocy decyzji z 29 listopada 2007 roku. Barkowo, po niemiecku Barkenfelde, po kaszubsku Barkòwò, lokowano w 1347 roku z ręki komtura człuchowskiego. Barkowo leżało w powiecie człuchowskim: do lat 1919/20 w prowincji Prusy Zachodnie, a w latach 1920–1938 w Marchii Granicznej Poznań–Prusy Zachodnie z rejencją w Pile. W prowincji Pomorze powiat człuchowski znalazł się 1 października 1938 roku. Barkowo pozostało w rejencji z siedzibą w Pile (Regierungsbezirk Grenzmark Posen-Westpreußen): powiat człuchowski zaliczyła do niej ustawa z 21 marca 1938 roku, która w tej części weszła w życie 1 października 1938 roku. W 1868 roku urzędowy podręcznik rejencji kwidzyńskiej opisywał *Barkenfelde* jako wieś. Notował tu 76 domów mieszkalnych i 686 mieszkańców, w tym 319 ewangelików, 360 katolików i siedem osób innych wyznań. Ewangelicy należeli do parafii *Bärenwalde*, a miejscowość miała własny okręg szkolny. W 1880 roku *Słownik geograficzny* wymieniał Barkowo jako wieś w powiecie człuchowskim. Odnotował, że we wsi mieściła się stacja pocztowa. Wykaz gmin sporządzony po spisie powszechnym z 1 grudnia 1885 roku notuje tu 918 mieszkańców: 483 ewangelik…