Bobrowniki — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Bobrowniki, do 1945 roku Bewersdorf, leżą dziś w gminie Damnica w powiecie słupskim; przed wojną należały do powiatu słupskiego w rejencji koszalińskiej, w prowincji Pomorze. Własnego kościoła wieś nie miała — pod względem kościelnym podlegała ewangelickiej parafii w Damnie, w okręgu Słupsk-Stare Miasto, w pomorskiej prowincji Kościoła unijnego. Mieszkańcy byli niemal wyłącznie ewangelikami. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku naliczył tu 269 ewangelików, dwóch katolików i jednego Żyda; w 1925 roku katolik był już tylko jeden. 📌 Wiersz ten stoi w dziale obwodów dworskich (strona 176, pozycja 166), a gminy wiejskiej o tej nazwie spis nie zna wcale. Kolejne spisy notowały 368 osób w 1910 roku, 356 w 1933 i 295 w 1939 — wówczas w 68 gospodarstwach. W 1932 roku do trójklasowej szkoły chodziło 73 uczniów, a uczyło w niej dwóch nauczycieli. W nocy z 8 na 9 marca 1945 roku wieś zajęła Armia Czerwona. Ludność niemiecką wysiedlono na zachód — 180 osób trafiło później do Republiki Federalnej Niemiec, 50 do Niemieckiej Republiki Demokratycznej — a ich miejsce zajęli polscy osadnicy, katolicy z parafii Damno w diecezji pelplińskiej. Wojska radzieckie odeszły stąd w 1952 roku. 📌 Cmentarzy było w Bobrownikach dwa. Poewangelicki cmentarz wiejski leży na południe od zabudowań, na skraju lasu i w znacznym od nich oddaleniu — około 1,8 kilometra na południowy zachód od środka wsi, mniej więcej czterdzieści metrów w głąb lasu. Jego prostokątny kształt pozostaje czytelny dzięki wałowi ziemn…