Domaradz — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Domaradz — po niemiecku Dumröse, w zapisie z 1400 roku Dommerese — leży w gminie Damnica w powiecie słupskim, a do 1945 roku należał do powiatu słupskiego w rejencji koszalińskiej, w prowincji Pomorze. Wieś była, jak całe otoczenie, w większości ewangelicka, a majątek pozostawał w rękach rodziny von Zitzewitz od 1440 roku aż po rok 1945, a więc ponad pięćset lat. Wspólnota podlegała parafii w Dobieszewie, po niemiecku Groß Dübsow, w okręgu Słupsk-Stare Miasto Kościoła unii staropruskiej; parafia liczyła 3200 wiernych w 1940 roku. Sam obwód dworski miał 324 mieszkańców w 1925 roku i 321 w 1939, a spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku naliczył tu 211 ewangelików, ani jednego katolika i siedmioro innych chrześcijan. 📌 Cztery cmentarze w jednej wsi to rzecz w tych stronach wyjątkowa — i tak też ujmuje ją monografia dawnych cmentarzy powiatu słupskiego, nazywając Domaradz „jedną z niewielu miejscowości, w której zlokalizowane są cztery cmentarze”. Pierwszy założono w nieznacznej odległości od kościoła wzniesionego w 1907 roku. Dwa następne sąsiadują ze sobą we wschodniej części wsi: „stary”, o kształcie wydłużonego prostokąta, z zachowanymi kamiennymi fundamentami ogrodzenia, kamiennymi ramami nagrobków i postumentami pod krzyże, oraz „nowy”, urządzony na początku dwudziestego wieku, dziś czytelny już tylko dzięki świerkowym nasadzeniom wzdłuż granic. Czwarty jest rodowy: leży na południe od dawnego założenia folwarcznego, na skraju urządzonego lasu zwanego Schwarzwald, nieopodal…