Zgierz — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Zgierz, przed 1945 rokiem Fichtkaten, był osadą w parafii ewangelickiej Główczyce (Kirchspiel Glowitz) w powiecie słupskim, w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze. Leży w sercu ziemi Słowińców — słowiańskiej, luterańskiej grupy znad jezior Łebsko i Gardno — a w kościele w Główczycach jeszcze do 1886 roku głoszono kazania po słowińsku i kaszubsku. Ludność wsi była ewangelicka i należała do tamtejszej parafii, w okręgu kościelnym Słupsk-Stare Miasto; tutejszy kościół parafialny wzniesiono w 1891 roku. Własnej świątyni ani kaplicy Zgierz nie miał — pozostał po nim sam cmentarz. 📌 To miejsce dziś bardziej upamiętnienie niż nekropolia. Leży około czterystu metrów na południowy wschód od zabudowań, na wschód od głównej drogi z Ciemina do Zgierza, na lekkim wzniesieniu pośród lasu. Stoi na nim zdewastowany pomnik wywyższony na kilku stopniach. Mieszkańcy Zgierza potwierdzają, że jeszcze na początku lat dziewięćdziesiątych XX wieku stał on na swoim miejscu, a pod nim znajdowała się krypta. 🟡 Czy upamiętniał poległych w pierwszej wojnie światowej, rozstrzygnąć się nie da, bo tablica inskrypcyjna nie zachowała się — za taką wykładnią przemawiają jednak i forma pomnika, i miejsce, w którym go postawiono. 🟡 Danych spisowych dla tej osady nie udało się odnaleźć: w wykazie z 2 grudnia 1895 roku nazwa Fichtkaten nie pada wśród 351 wierszy powiatu słupskiego, a jedyne Neuhof w tym odczycie należy do powiatu lęborskiego. Po zajęciu okolicy przez Armię Czerwoną 8 marca 1945 roku ludność…