Świecichowo — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Świecichowo, do 1945 roku Schwetzkow, nie miało własnego kościoła. Została tu wiejska nekropolia — cmentarz ewangelicki, dziś poewangelicki. Wieś należy obecnie do gminy Damnica. W 1784 roku Świecichowo liczyło 27 dymów; tutejszy nauczyciel dostawał od króla 40 talarów rocznej pensji łaskawej, a z dóbr płacono 96 talarów daniny przeznaczonej na pensje wiejskich nauczycieli. Wieś leżała wtedy w synodzie słupskim. Przed 1945 rokiem Schwetzkow leżało w powiecie słupskim, w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze, na północny wschód od Słupska, między Słupią a Łupawą. Była to wieś z majątkiem i licznymi gospodarstwami chłopskimi, dawne lenno rodu von Schwetzkow, zwanego także von Stojentin — według Pagla obie nazwy oznaczają jeden ród. W 1523 roku wzmiankowano w Schwetzkow Clawesa Swetzkowa z braćmi. Od 1858 roku do 1945 majątek należał do rodziny Holtz. Według Pagla wszyscy mieszkańcy byli ewangelikami i należeli do parafii w Damnie, w okręgu kościelnym Słupsk-Stare Miasto, w Kościele unii staropruskiej. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku, w którym Schwetzkow figuruje jako obwód dworski, naliczył tu 203 mieszkańców — 184 ewangelików i 19 katolików; katolików przypisał do parafii w Słupsku. Ludność liczyła 234 osoby w 1910 roku, 285 w 1933 i 271 w 1939, a w jednoklasowej szkole uczyło się w 1932 roku 57 dzieci. 8 marca 1945 roku wieś zajęły wojska radzieckie. Ludność niemiecką wysiedlono; kartoteka wysiedlonych z Pomorza ustaliła później 137 dawnych mieszkańców w Republic…