Zgojewo — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Zgojewo, po niemiecku Schojow, było dawną wsią i majątkiem szlacheckim w powiecie słupskim, w rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze. Okolica była silnie luterańska od Reformacji XVI wieku. Sama nazwa sąsiedniego Żelkowa — po niemiecku Wendisch Silkow, czyli „słowiańskie” — i wywodzenie tutejszej parafii z Gardny Wielkiej osadzają Zgojewo na obrzeżu ziemi Słowińców, luterańskiej grupy słowiańskiej znad jezior Łebsko i Gardno. Do 1899 roku miejscowość należała właśnie do starszej parafii w Gardnie Wielkiej; to z niej wyodrębniono Żelkowo. Własnego kościoła Zgojewo nie miało. Należało do parafii w Żelkowie, od 1937 roku zwanej Schwerinshöhe, której granitowy kościół konsekrowano 29 stycznia 1879 roku, a swoich zmarłych grzebało na miejscowym cmentarzu ewangelickim. Majątek dzierżyli kolejno von Rexinowie, von Bellingowie od 1763 roku i von Schwerinowie od 1855; ostatnia właścicielka, hrabina Margarete von Schwerin, zginęła w 1945 roku. Po 1945 ludność ewangelicką wysiedlono, a cmentarz pozostaje nieczynny. 📌 Monografia dawnych cmentarzy powiatu słupskiego opisuje go dokładnie. Leży w północno-zachodniej części wsi, przy drodze ku Żoruchowu, na skraju lasu; jest dwukwaterowy, założony na planie prostokąta. W części południowej zachowały się graniczne nasadzenia świerkowe, a na całej długości od strony drogi ogranicza go niewysoki wał z ciosów kamiennych. Mapa, na której monografia go pokazuje, pochodzi z lat 1889–1891 — cmentarz istniał więc już wtedy. 🔴 Do sprawdzenia: p…