Redęcin — rodowy cmentarz ewangelicki von Belowów (południowy)

Z Wikipedii (PL)

Południowy cmentarz Redęcina (po niemiecku Reddentin), rodowy, leży na skraju lasu, w pobliżu granicy z Zębowem. Stoi na nim monumentalny kamienny krzyż z wyrytym wersetem Psalmu 4,9, wzniesiony nad grobem Ottona von Belowa, a obok zachowały się pozostałości rodowego grobowca i tablica inskrypcyjna. Widać też wkopy w miejscach dawnych krypt. W Redęcinie są dwa cmentarze, o podobnej powierzchni i identycznym rozplanowaniu na planie koła — układ rzadko spotykany. Drugi leży przy północnej granicy założenia parkowego i jego charakteru, wobec braku inskrypcji, nie da się jednoznacznie określić: mogła to być nekropolia rodowa, ale równie dobrze niewielki cmentarz wiejski. Redęcin leżał w rejencji koszalińskiej. Od drugiej połowy XV wieku wieś należała do rodziny von Below — to ona wzniosła w XIX wieku pałac (wysadzony w powietrze 6 sierpnia 1973 roku — dzień podaje „Głos Pomorza” z 11 czerwca 2020 roku) i założyła rozległy park przypałacowy. Redęcin nie miał własnego kościoła — jego mieszkańcy należeli do parafii w Zębowie, razem z Gacią, Reblinem, Bierkowem i Sycewicami. W parafii prawo patronatu przysługiwało właścicielom Redęcina i Sycewic, a pierwszego znanego pastora, Joachima Silaffa, powołali Georg i Paul von Below. Gdy 19 lipca 1611 roku spisywano matrykułę, urzędował od 24 lat, a w 1641 roku występował w aktach. Księgi adresowe majątków ziemskich z lat 1870–1928 umieszczają go w powiecie sławieńskim, przy sądzie w Słupsku; dziś wieś należy do powiatu słupskiego. Majątek…