Kępice — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Kępice, do 1945 roku Hammermühle, wyrosły z papierni, którą w 1868 roku postawił nad Wieprzą Otto von Bismarck na dobrach Warcino, nabytych rok wcześniej. Osada należała do powiatu miasteckiego w rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze. Ludność była w przeważającej części ewangelicka: w 1925 roku na 1575 mieszkańców przypadało 1534 ewangelików i jedenaścioro katolików, a w 1939 roku osada liczyła już 2170 osób. Kościelnie wchodziła w skład ewangelickiej parafii w Osowie, po niemiecku Wussow. 🟡 Własny kościół ewangelicki, wzniesiony tu prawdopodobnie w latach 1925–1935, przepadł w czasie wojny. 📌 Ocalał natomiast cmentarz — i to on jest przedmiotem tego wpisu. Założono go pod koniec XIX wieku, po zachodniej stronie dawnej drogi głównej; z pierwotnego zagospodarowania niewiele zostało, ale obiekt zachował swoją funkcję: służy do dziś jako cmentarz parafialny. Od wschodu przylega do niego kościół wzniesiony w latach 1975–1976. W 1945 roku Niemców wysiedlono, w 1947 osadę przemianowano na Kępice, a w 1967 roku otrzymała prawa miejskie. W 1999 roku stanął na cmentarzu pomnik ofiar pierwszej wojny światowej. *Źródła: Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie); K. Mazurkiewicz-Palacz, Dawne cmentarze w powiecie słupskim (2013).*