Dobrzęcino — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Dawny cmentarz w Dobrzęcinie, do 1945 roku Dubberzin, jest dziś zieloną wyspą wśród pól uprawnych. Monografia cmentarzy powiatu słupskiego umieszcza go w północno-zachodniej części wsi, kilometr za zabudowaniami: założono go na rzucie koła, z dojściem od wschodu aleją obsadzoną świerkami, a na samym terenie posadzono drzewa liściaste z domieszką iglastych; tego osiowego założenia nie widać. Chowano tu mieszkańców Dobrzęcina, a wśród nich także właścicieli majątku z rodu von Krockow. Monografia odczytuje nagrobek Hansa Karla Ernsta von Krockow z datą 7 listopada 1841 roku oraz nagrobek jego żony, Christiane Florentine von Krockow, zmarłej 19 maja 1850 roku; ewidencja tę samą parę nazywa Carlem hrabią von Krockow (1769–1841), panem na Dobrzęcinie, Słonowicach, Wrzącej i Zbyszewie, oraz Christine Florentine hrabiną von Krockow (1783–1850). Dobrzęcino było majątkiem szlacheckim w powiecie sławieńskim, w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze. Należało do rodu von Krockow od 1770 roku, a po śmierci ostatniej pani na majątku przejęli je w 1851 roku baronowie von Wolzogen i posiadali do 1945 roku. Spis z 2 grudnia 1895 roku wykazuje Dobrzęcino jako obwód dworski z 211 ewangelikami; katolików nie zapisano. Dobrzęcino było zarazem siedzibą okręgu urzędowego, któremu podlegała między innymi Wrząca. Kościoła ani kaplicy w Dobrzęcinie nie było. Wieś stanowiła filię ewangelickiej parafii w Słonowicach, po niemiecku Schlönwitz. W parafii współpatronat sprawowali właściciele majątku. …