Dobrzęcino — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Dobrzęcino, do 1945 roku Dubberzin, było majątkiem szlacheckim w powiecie sławieńskim, w rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze. Dobrzęcino było zarazem siedzibą okręgu administracyjnego, któremu podlegała między innymi Wrząca — pokazują to cztery wiersze spisu. Wiersza gminnego sam Dubberzin nie ma: pozostawał wyłącznie majątkiem. Wieś stanowiła filię ewangelickiej parafii w Słonowicach, po niemiecku Schlönwitz, która w 1940 roku liczyła 2343 wiernych; współpatronat sprawowali właściciele majątku. Dobrzęcino należało do rodu von Krockow od 1770 roku, a po śmierci ostatniej pani na majątku przejęli je w 1851 roku baronowie von Wolzogen — i trzymali je, od lat pięćdziesiątych XIX wieku, aż do 1945 roku. Kościoła ani kaplicy w Dobrzęcinie nie było; istniał tu wyłącznie cmentarz. Monografia cmentarzy powiatu słupskiego umieszcza go w północno-zachodniej części wsi, kilometr za zabudowaniami, na rzucie koła, z dojściem od wschodu aleją obsadzoną świerkami; sam teren obsadzono drzewami liściastymi z domieszką iglastych. 🔴 Ewidencja konserwatorska opisuje to samo miejsce inaczej — jako wyniesiony, owalny plac w północnej części wsi, o powierzchni około szesnastu arów, założony w 1841 roku. Różnica położenia, kształtu i datowania pozostaje nierozstrzygnięta. 📌 Chowano tu mieszkańców Dobrzęcina, a wśród nich właścicieli majątku. Monografia odczytuje nagrobek Hansa Karla Ernsta von Krockow z datą 7 listopada 1841 roku oraz nagrobek jego żony, Christiane Florentine von Krockow, …