Zalesin — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz dawnej wsi Zalesin założono na rozstaju dróg, na południowy wschód od zabudowań; dziś leży w lesie. Rozplanowano go na planie kwadratu, z wejściem od północy, które zaakcentowano betonowymi słupkami bramnymi. W części południowo-zachodniej wydzielono kwaterę dziecięcą, a pochówki układano na linii wschód–zachód. Zachowało się pięć żeliwnych krzyży i pięć kamiennych podstaw po krzyżach, sześć nagrobków betonowych i jeden granitowy, pięć betonowych tumb, obrys jednej mogiły oraz dwa filary bramy. Najstarszym datowanym elementem jest żeliwny krzyż Emilie Henriette H., zmarłej 11 czerwca 1865 roku. Z późniejszych zachowały się oczyszczone krzyże żeliwne z lat 1882 i 1927 oraz kamienny nagrobek leśniczego Augusta Storkamanna z 1927 roku (serwis cmentarze.slupsk.pl zapisuje to nazwisko jako Stöckmann). Monografia wymienia też wygrodzoną kwaterę pochówków sióstr bernardynek i studnię w południowej części cmentarza. W 2005 roku cmentarz uporządkowano i ogrodzono, postawiono też na nim kamień pamiątkowy; porządki podjęto z inicjatywy mieszkańca Ustki Stanisława Burmana. Zalesin, po niemiecku Salesker Strand, był nadmorską osadą rybacką wśród lasów, około dwóch kilometrów od morza, w dzisiejszej gminie Ustka. Zalesin należał do ewangelickiej parafii w Duninowie, a jego mieszkańcy byli w większości ewangelikami. Według serwisu cmentarze.slupsk.pl i usteckiej informacji turystycznej rybacka wieś przetrwała do 1945 roku. Na początku 1946 roku opuszczone domy przejęły siostry b…