Widzino — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Widzino, po niemiecku Veddin, leżało w powiecie słupskim (Kreis Stolp) w rejencji koszalińskiej, na silnie ewangelickim, luterańskim Pomorzu Zachodnim. Ani kościoła, ani kaplicy we wsi nie było — mieszkańcy należeli do parafii zamkowej w Słupsku (Schlosskirchengemeinde Stolp), a jedyną własną instytucją religijną był cmentarz. Założono go w drugiej połowie XIX wieku, na wschód od zabudowań, przy głównej drodze do Kobylnicy, po jej południowej stronie. Był wtedy kwadratem na ówczesnym skraju wsi, otoczonym polami i łąkami; później powiększono go od wschodu — do dziś widać to po starszej zieleni w pierwotnej części. Stąd bierze się jego obecny kształt: około 5100 metrów kwadratowych w dwóch przylegających do siebie kwadratach. Od zachodu podeszła pod niego zabudowa mieszkalna. Cmentarz jest nieczynny, ale należy do najlepiej zachowanych w okolicy. Monografia cmentarzy powiatu słupskiego naliczyła ponad 260 widocznych miejsc pochówku, wśród nich mogiły dziecięce; ewidencja konserwatorska notuje osobno 166 obramowań grobów i 209 kamiennych podstaw po krzyżach żeliwnych oraz granitowy obelisk. Przetrwały kamienie narzutowe z wykutymi napisami, w większości z początku XX wieku, i postumenty o bogatych formach — z dekoracją roślinną i figuralną. Jeden z nich jest w powiecie słupskim jedyny: we wnęce, pod marmurowym krzyżem, umieszczono płaskorzeźbionego anioła. Zachował się też krzyż Charlotte Albrecht, zmarłej 8 sierpnia 1904 roku. Po 1945 roku, wraz z wymianą ludności, przestan…