Przyborze — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz w Przyborzu zachował się jako lapidarium z pomnikiem. Własnego kościoła wieś nie miała — stała tu jedynie kaplica cmentarna (Friedhofskapelle), której w 1999 roku nie było. Przyborze (po niemiecku Lindenbusch) było wsią majątkową w powiecie miasteckim (Kreis Rummelsburg in Pommern), w rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze. Założył ją około 1600 roku Jakob von Puttkamer, pan na Reddies, jako jedną z ostatnich osad na tamtejszej „Heide”; była najdalej na wschód wysuniętą gminą wiejską powiatu miasteckiego. Po Puttkamerach majątek trzymali kolejno Jaffke, od 1860 roku Holzowie, od 1892 Schröderowie, wreszcie Melchertowie i — do 1945 roku — Grötzmacherowie. Ludność ewangelicka należała do parafii w Kołczygłowach (Alt Kolziglow); Ernst Müller wymienia Lindenbusch wśród miejscowości jej filii w Łubnie (Lubben). Prawem patronatu dzieliło się ośmiu właścicieli dóbr: panowie na Kołczygłowach, Barnow, Versin, Reddies, Łubnie, Barkotzen, Kremerbruch i na samym Przyborzu. W spisie z 2 grudnia 1895 roku Przyborze występuje dwa razy, bo wieś i majątek stanowiły osobne jednostki. Gmina wiejska (strona 162, pozycja 24) liczyła 45 ewangelików, katolików nie zapisano; obwód dworski (strona 166, pozycja 87) — 378 ewangelików wobec pięciorga katolików, których spis przypisał do parafii we Flötenstein (Koczale) w Prusach Zachodnich. W 1939 roku wieś liczyła 36 gospodarstw i 222 mieszkańców. Walk frontowych tu nie było, a mimo to po wojnie zabudowę rozebrano niemal całkowicie; zo…