Przyborze — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Przyborze (niemieckie Lindenbusch) było wsią majątkową w powiecie miasteckim (Kreis Rummelsburg in Pommern), w rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze. Założył ją około 1600 roku Jakob von Puttkamer, pan na Reddies, jako jedną z ostatnich osad na tamtejszej „Heide”; była najdalej na wschód wysuniętą gminą wiejską powiatu miasteckiego. Ludność luterańska należała do parafii ewangelickiej w Kołczygłowach (Alt Kolziglow), w powiecie kościelnym bytowskim. 📌 Müller wymienia Lindenbusch wśród miejscowości tej parafii i notuje jej wędrówkę między okręgami: należała najpierw do synodu słupskiego, potem do własnego synodu kołczygłowskiego, a przy jego rozliczeniu została przyłączona do bytowskiego. Prawo patronatu dzieliło ośmiu właścicieli dóbr: obok panów na Kołczygłowach, Barnowie, Bierzynie, Reddies i Łubnie także panowie na Przyborzu, na Kremerbruch oraz na majątku zapisanym w druku jako „Vorhrgen”. Własnego kościoła we wsi nie było — stała tu jedynie kaplica cmentarna (Friedhofskapelle) przy cmentarzu. 📌 W spisie z 2 grudnia 1895 roku Przyborze występuje dwa razy, bo wieś i majątek stanowiły osobne jednostki. Gmina wiejska, strona 162 pozycja 24, liczyła 45 ewangelików i ani jednego katolika; obwód dworski, strona 166 pozycja 87 — 378 ewangelików wobec pięciorga katolików. W 1939 roku wieś liczyła 36 gospodarstw i 222 mieszkańców. Po Puttkamerach majątek trzymali kolejno Jaffke, od 1860 roku Holzowie, od 1892 Schröderowie, wreszcie Melchertowie i — do 1945 roku — Grötzmach…