Cetyń — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Cetyń, po niemiecku Zettin, był do 1945 roku siedzibą ewangelickiej parafii w powiecie miasteckim, w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze — nie zaś w powiecie bytowskim, do którego należy dzisiaj. Wieś była starą własnością rodu von Puttkamer, poświadczoną od 1380 roku. 📌 Kościół parafialny, szachulcowy, wzniesiono w 1696 roku na miejscu średniowiecznej świątyni drewnianej. Ma niską wieżę zwieńczoną hełmem, a obok stoi wolno stojąca dzwonnica z dzwonem z 1779 roku. Nabożeństwa po kaszubsku odprawiano tu do połowy XVIII wieku. Do parafii należały między innymi Darsekow, Franzdorf, Poberow, Sellin, Starkow i Viartlum, a kolatorami byli właściciele Cetynia i pięciu sąsiednich majątków. 📌 Sama parafia wędrowała między okręgami: należała najpierw do synodu słupskiego, potem do kołczygłowskiego, a po jego zniesieniu do bytowskiego — tak prowadzi ją Ernst Müller w wykazie duchownych Pomorza; w 1907 roku wchodziła w skład synodu bytowskiego w konsystorzu ewangelickim prowincji Pomorze. Jej filia w Dąbrówce (Damerkow) usamodzielniła się w 1900 roku. 📌 Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku naliczył w Cetyniu 203 ewangelików i ani jednego katolika, wskazując parafię ewangelicką na miejscu. W 1939 roku wieś liczyła 506 mieszkańców w 113 gospodarstwach. Cmentarz otacza kościół; zachowały się na nim żeliwne krzyże, a obok dziewiętnastowieczna dzwonnica. 📌 Nie był tu zresztą jedyny: wojewódzka ewidencja zabytków prowadzi w Cetyniu osobno kościół filialny wraz z otoczeniem — cmentarze…