Po Trójcy Świętej · tydzień 23 · kolor: zielony
Czy aktywny dziś
Nie / zniszczony / nieużywany
Powiat
bytowski
Typ
Cmentarz
Denominacja
ewangelicka

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz w Cetyniu otacza dawny kościół ewangelicki; zachowały się na nim żeliwne krzyże, a obok stoi dziewiętnastowieczna dzwonnica. Kościół wraz z otoczeniem — cmentarzem przykościelnym i drzewostanem — wpisano do rejestru zabytków 21 grudnia 1965 roku pod numerem A-391. Wojewódzka ewidencja zabytków wymienia w Cetyniu ponadto osobny „cmentarz historyczny”, bez datowania. Dziś świątynia służy rzymskim katolikom jako kościół filialny pod wezwaniem Najświętszego Zbawiciela w parafii w Suchorzu, w diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej. Cetyń, po niemiecku Zettin, był do 1945 roku siedzibą ewangelickiej parafii w powiecie miasteckim, w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze; dziś należy do powiatu bytowskiego. Wieś była starą własnością rodu von Puttkamer, poświadczoną od 1380 roku. Kościół parafialny, szachulcowy, wzniesiono w 1696 roku na miejscu średniowiecznej świątyni drewnianej. Ma niską wieżę zwieńczoną hełmem, a w wolno stojącej dzwonnicy wisi dzwon z 1779 roku. Nabożeństwa po kaszubsku odprawiano tu do połowy XVIII wieku. Według wykazu duchownych Ernsta Müllera do parafii należały Poberow, Sellin, Starkow, Zuckers, Darsekow, Viartlum i Franzdorf oraz liczne wybudowania, zagrody i kolonie, a kolatorami byli właściciele siedmiu majątków: Cetynia, Sellin, Starkow, Zuckers, Darsekow, Gumenz i Viartlum (s. 80). Według opisu Pomorza Ludwiga Wilhelma Brüggemanna z 1784 roku kościół parafialny (macierzysty) w Cetyniu należał do synodu słupskiego, a patronat sprawowali właścic…

Źródła zewnętrzne

Połączone źródła: koscioly_json

Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.

Wpisz słowo lub temat, który Cię interesuje: