Grzmiąca — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Grzmiąca, po niemiecku Gramenz, leżała w dawnym powiecie bytowskim, w prowincji Pomorze, w rejencji koszalińskiej. Cmentarz poewangelicki przetrwał; gminna ewidencja zabytków notuje go na działkach 309 i 311/1 jako historyczny cmentarz wiejski. W inwentarzu zabytków powiatu z 1938 roku pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1387 roku (Gremencz), a rejestr czynszowy zakonu z 1438 roku zapisuje ją jako „Oremetitcz, po polsku Grzmyca, po niemiecku Gramenz”. Ten sam rejestr liczy tu osiemnaście włók czynszowych, dwie włóki puste, młyn płacący dwie lekkie marki i cztery ogrody. Z każdej włóki czynszowej dawano po marce i po dwie kury, do tego szarwarki przy sianokosach, a z ogrodów — po korcu żyta, jęczmienia i owsa, choć wszystkie ogrody stały wtedy puste. Opis z 1658 roku notuje: przedtem był tu sołtys, pięciu gburów i jeden ogrodnik, ale sołectwo jest całkiem zrujnowane, jedno gospodarstwo chłopskie stoi puste. W tym samym opisie ogrodnik służy piechotą, a czterej gburowie mają wspólnie jednego konia, dziesięć wołów i siedem krów. W opisie z 1658 roku Grzmiącą wyliczono wśród ośmiu wsi urzędowych okręgu parafialnego bytowskiego. W 1782 roku wieś wzmiankowano jako domenalną, należącą do dawnego urzędu królewskiego w Bytowie: był tu wolny sołtys, pięć gospodarstw chłopskich, dwaj zagrodnicy, luterański nauczyciel i dziesięć dymów. W 1784 roku Grzmiąca leżała pół mili na północny zachód od Bytowa, w okolicy górzystej. W pobliżu wsi było jezioro nad mokradłem zwanym Selkow. W XIX wie…