Rekowo Lęborskie — cmentarz ewangelicki
Reckow
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- lęborski
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- mennonicka
Z Wikipedii (PL)
Cmentarz ewangelicki w Rekowie Lęborskim, do 1945 roku Reckow, leży w lesie, przy drodze leśnej, około kilometra na południe od zabudowań wsi; tak wskazuje punkt ze zbioru położeń cmentarzy Marka Drzewieckiego. Założono go w XIX wieku; ma kształt podłużny, zajmuje około 0,29 hektara, a przed 1945 rokiem stało tu około 53 nagrobków. Najstarszy odczytany nagrobek nosi datę 1893 — to podstawa krzyża Ernsta Rungego, urodzonego 27 lipca 1888 roku, zmarłego 5 czerwca 1893 roku. Dziś teren jest zdewastowany i zarośnięty; zachowała się część kamiennego murku, podstawy krzyży i kamienne obramienia mogił. W wojewódzkiej ewidencji zabytków cmentarz figuruje na fragmencie działki 294. Po 1945 roku wspólnota ewangelicka Rekowa przestała istnieć, a cmentarz zamknięto. Rekowo to kaszubska wieś dawnego powiatu lęborskiego, przed wojną w rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze. Według Franza Schultza pierwszy przywilej lokacyjny wystawił jej w 1393 roku komtur gdański Johann von Rumpelheim. W przywileju powierzono Hermannowi Voltzerowi osadzenie wsi na 43 łanach na prawie chełmińskim. W 1784 roku Rekowo leżało milę na północ-północny wschód od Lęborka, przy małym jeziorze, na dobrej ziemi. Mieszkali tu sołtys wolny, czterech wolnych gospodarzy i czterech odrabiających pańszczyznę, zagrodnik i trzech chałupników-budników — razem 14 dymów. Własnego kościoła ani parafii tu nie było; pod względem kościelnym dzieliła się ona na dwie części. Schultz odnotowuje, że według zapisu z 1637 roku trz…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- na podstawie: M. Drzewiecki, „Cmentarze Ziemi Lęborskiej” — Rekowo Lęborskie – Reckow — opracowanie regionalne
- F. Schultz, Geschichte des Kreises Lauenburg in Pommern (1912) — źródło drukowane
- Gemeindelexikon für die Provinz Pommern, spis powszechny z 2 XII 1895, Kreis Lauenburg — źródło drukowane
- Gemeindelexikon, spis z 2 XII 1895, Kreis Lauenburg, s. 188, poz. 39 — źródło drukowane
- J. Fankidejski, „Utracone kościoły”, hasło o kościele w Garcigórzu — źródło drukowane
- F. Schultz, „Geschichte des Kreises Lauenburg in Pommern” (1912) — wyciąg F. Schultz, Geschichte des Kreises Lauenburg in Pommern (1912), punkty 5 i 8 — źródło drukowane
- Wyciąg ewidencji zabytków, Wojewódzka i gminne ewidencje zabytków — scalony wykaz cmentarzy (Nowa Wieś Lęborska, Rekowo, fragm. dz. 294L) — źródło drukowane
- Gemeindelexikon für das Königreich Preussen, Heft IV: Provinz Pommern, na podstawie spisu powszechnego z 1 grudnia 1905 roku — źródło drukowane
- Gemeindelexikon für das Königreich Preussen, Heft IV: Provinz Pommern, spis powszechny z 1 grudnia 1905 roku — Kreis Lauenburg i. Pomm., gminy wiejskie, s. 86, poz. 38 (Reckow) — odczyt ze skanu 23.09.2026 — źródło drukowane
- L. W. Brüggemann, „Ausführliche Beschreibung des gegenwärtigen Zustandes des Königl. Preußischen Herzogthums Vor- und Hinterpommern”, t. II cz. 2, Stettin 1784, s. 1051 — źródło drukowane
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.