Bierkowo — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Bierkowo (niemieckie Birkow) było wsią w powiecie słupskim, w rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze, przed 1945 rokiem niemal wyłącznie ewangelicką. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku zapisał tu 814 ewangelików i ani jednego katolika; w 1939 roku wieś liczyła 781 mieszkańców. Przez stulecia Bierkowo było filią parafii w Zębowie (Symbow) w okręgu kościelnym Słupsk-Miasto. Aktem z 6 sierpnia 1895 roku utworzono osobną gminę kościelną Bierkowo — połączoną z Zębowem pod jedną parafią i, jako jedyna w niej, wolną od patronatu. Własny kościół zbudowano w 1906 roku, a poświęcił go w 1911 superintendent Büchsel ze Szczecina. Dziś służy katolikom pod wezwaniem świętego Józefa. 📌 Cmentarz ewangelicki założono w 1893 roku i nazywano go „cmentarzem na rozdrożu”. Leży około 800 metrów na południowy zachód od środka wsi, przy drodze do Zębowa, na prostokątnej działce około 6700 metrów kwadratowych, wśród pól uprawnych — tak jak dawniej. Pierwotnie był kwadratem; dzisiejszy obrys zbliżył się do prostokąta. Teren czyta się w krajobrazie dzięki niewielkim różnicom wysokości, a granice cmentarza wyznaczają do dziś posadzone kiedyś żywotniki, które wyraźnie odcinają go od otoczenia. Z nagrobków ocalały głównie kamienne postumenty; zachował się też ułamek żeliwnego krzyża Augusta Ratzkego, zmarłego w 1899 roku. Wojska sowieckie weszły do wsi 8 marca 1945 roku; ludność niemiecką wysiedlono w latach 1945–1947. Cmentarz jest nieczynny, teren uporządkowali mieszkańcy, urządzając lapidariu…