Dominek — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz w Dominku leży na północ od zabudowań, po zachodniej stronie drogi ku Komninowi. Zajmuje około 1397 metrów kwadratowych, a na mapach zaznaczono go w latach osiemdziesiątych XIX wieku. Monografia dawnych cmentarzy powiatu słupskiego opisuje go jako prostokąt wyznaczony na całym obwodzie niewysokim murkiem z ciosów kamiennych, z wejściem głównym od wschodu. Śladów dawnych pochówków zostało niewiele; jednym z nielicznych jest drewniany krzyż w narożniku południowo-zachodnim — bez tabliczki inskrypcyjnej, tak że nie wiadomo, czy wyznacza konkretny grób, czy jest krzyżem symbolicznym. Portal cmentarzy powiatu słupskiego wylicza ponadto 27 granitowych podstaw pod krzyże żeliwne, cztery betonowe krzyże i czternaście fragmentów rozbitych nagrobków; odczytane inskrypcje dotyczą zmarłych w latach 1901–1942. Dominek — po niemiecku Dominke, w starszych zapisach Domineke z 1563 roku i Dammineke z 1628 — był majątkiem rycerskim (Gutsbezirk) w powiecie słupskim (Landkreis Stolp), w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze. Majątek był dawnym lennem rodu von Bandemer, w 1847 roku przeszedł na von Belowów, a potem należał kolejno do Pauliego, do Schumachera i do rodziny von Hanstein. Na początku XX wieku razem z Wusseken, dziś Osiekami Słupskimi, połączono go z Gąbinem w jedną gminę. W 1784 roku Dominek liczył 12 dymów; do wsi należała kuźnia zwana „der grüne Hof”, leżąca ćwierć mili od niej. Według Brüggemanna Dominek należał wtedy do parafii w Gardnie Wielkiej (Groß Garde) w syno…