Kukowo — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Kukowo — do 1945 roku Kuckow — było majątkiem rycerskim (Rittergut) w Kreis Stolp, w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze, i siedzibą rodu von Bandemer, dla którego w 1889 roku wzniesiono pałac. Własnej świątyni wieś nie miała i należała do ewangelickiego kościoła parafialnego we Wrześciu (po niemiecku Freist). Około 1905 roku mieszkały tu 142 osoby; okolica była zdecydowanie luterańska, odkąd Pomorze przyjęło Reformację w XVI wieku. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku, który notuje Kukowo jako obwód dworski parafii Freist, wykazał tu 147 ewangelików wobec 2 katolików. Zachowały się dwa cmentarze. Parafialny, o powierzchni około 2500 metrów kwadratowych, leży około 570 metrów na południe od pałacu, po zachodniej stronie drogi do Rogawicy, i rozplanowano go na prostokącie; widnieje już na arkuszu Messtischblätter z 1889 roku. Rodowy cmentarz von Bandemerów, około 800 metrów kwadratowych, znajduje się na zachód od niego. Dziś oba są nieczynne. Na parafialnym usunięto cały starodrzew — wokół rosną nasadzenia sosnowe, a na samym cmentarzu samosiejki świerka — i tylko część zachodnią, tam gdzie były widoczne pozostałości nagrobków, ogrodzono drewnianym płotem sztachetowym. W tej właśnie części przetrwały fragmenty nagrobków z lat trzydziestych XX wieku, dwie granitowe podstawy pod krzyże żeliwne oraz kamienna płyta z inskrypcją wskazującą na pochówek z 1890 roku — najstarszy tu udokumentowany, kowala Alexandra Adolfa Kleina (1850–1890). Po 1945 roku ludność ewangelicką wys…