Słupsk — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Przy dawnym ewangelickim kościele zamkowym w Słupsku (Stolp) — znanym też jako kościół świętego Jana, dziś kościele świętego Jacka — leżał cmentarz przykościelny. Świątynię wzniesiono jako gotycką halę klasztoru dominikanów, ufundowanego w 1278 roku. Kiedy Reformacja objęła księstwo pomorskie, a klasztor uległ sekularyzacji w 1534 roku, zrujnowany kościół odbudowała księżna Erdmuta, a na pamiątkę księcia Jana Fryderyka nadano mu wezwanie świętego Jana. 🔴 Data poświęcenia jest sporna: dotąd zapisywano 24 czerwca 1602 roku, natomiast Ernst Müller w księdze duchownych ewangelickich Pomorza podaje 24 stycznia 1602 i tego samego dnia widzi na urzędzie pierwszego duchownego nadwornego, magistra Daniela Rubenowa, który sprawował go do 1636 roku; poświęcenia miał dokonać generalny superintendent Faber. Filią kościoła zamkowego była Kobylnica (Kublitz), a patronat należał do władcy. Przez następne stulecia świątynię dzieliły dwie wspólnoty. Po śmierci duchownego zamkowego w 1668 roku urzędu nie obsadzono, ponieważ książę Ernest Bogusław von Croy przebywał w Królewcu; nabożeństwa odprawiali na przemian duchowni słupscy i okoliczni. Gdy książę zmarł w 1684 roku, elektor Fryderyk Wilhelm rozkazem z 1685 roku powierzył luterańskie nabożeństwo w kościele zamkowym Janowi Drenchenowi, proboszczowi w Kobylnicy, a wspólnota ewangelicko-reformowana otrzymała własnego duchownego; od 8 kwietnia 1685 roku obie odprawiały nabożeństwa na przemian i tak zostało do 1945 roku. Reskryptem ministra z 30…