Bzowo (gmina Kobylnica) — rodowy cmentarz ewangelicki w parku przydworskim
Besow
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- słupski
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Cmentarz rodowy w Bzowie, po niemiecku Besow, wydzielono w parku przydworskim, niedaleko dawnego zbiornika wodnego i po jego wschodniej stronie. Według monografii dawnych cmentarzy powiatu słupskiego założono go najprawdopodobniej jako kwaterę rodzinną z ceglanymi kryptami. Grobowca ani kaplicy dziś nie ma, a w źródłach nie znaleziono wiadomości, by kiedykolwiek stanęły; zachowały się częściowo rozebrane sklepienia krypt oraz szczątki żeliwnych krzyży z fragmentarycznie czytelnymi inskrypcjami, wskazującymi na nagrobki rodziny von Besow. Wpis do rejestru zabytków dotyczy zespołu folwarcznego z XIX i pierwszej połowy XX wieku oraz parku pałacowego, a nie samej nekropolii. Program Opieki nad Zabytkami Gminy Kobylnica na lata 2023–2026 ujmuje cmentarz w wykazie zabytków nieruchomych jako „park historyczny wraz z cmentarzem rodowym”, wpisany do rejestru zabytków pod numerem A-1684. Bzowo było majątkiem szlacheckim w powiecie sławieńskim, w rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze; dziś wieś leży w powiecie słupskim, w gminie Kobylnica. Według opisu Pomorza Ludwiga Wilhelma Brüggemanna z 1784 roku Bzowo miało dom szkolny i było przypisane do kościoła w Słonowicach (Schlönwitz) w synodzie sławieńskim. W spisie z 2 grudnia 1895 roku wieś występuje jako obwód dworski, z 205 ewangelikami i bez katolików. Liczba mieszkańców wzrosła z 300 osób w 1818 roku do 541 w 1939. Kolejność właścicieli źródła podają rozbieżnie. Według jednej wersji majątek należał do von Boehnów w latach 1529–…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Gmina Kobylnica — Cmentarze ewangelickie w powiecie słupskim — audyt workflow
- K. Mazurkiewicz-Palacz, „Dawne cmentarze w powiecie słupskim”, 2013 — źródło drukowane
- P. Ellerholz, H. Lodemann, H. von Wedell, „General-Adressbuch der Ritterguts- und Gutsbesitzer im Deutschen Reiche”, z. 2: „Die Provinz Pommern”, Berlin 1879, s. 167 — źródło drukowane
- L. W. Brüggemann, „Ausführliche Beschreibung des gegenwärtigen Zustandes des Königl. Preußischen Herzogthums Vor- und Hinter-Pommern”, cz. II, t. 2, Stettin 1784, s. 866 — źródło drukowane
- „General-Adressbuch der Ritterguts- und Gutsbesitzer im Norddeutschen Bunde”, Berlin 1870, s. 446 — źródło drukowane
- P. Ellerholz, H. Lodemann, H. von Wedell, „General-Adressbuch der Ritterguts- und Gutsbesitzer im Deutschen Reiche”, z. 2: „Die Provinz Pommern”, Berlin 1879, s. 166 — źródło drukowane
- „Pommersches Güter-Adressbuch”, Stettin 1892, s. 146–147 — źródło drukowane
- „Pommersches Güter-Adressbuch”, wyd. 2, Stettin 1905, s. 158–159 — źródło drukowane
- „Güter-Adressbuch für die Provinz Pommern”, wyd. 3, Leipzig 1911, s. 168–169 — źródło drukowane
- „Parey's Handbuch des Grundbesitzes im Deutschen Reiche”, t. „Pommern”, 1928, s. 312 — źródło drukowane
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.