Bzowo — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Bzowo, po niemiecku Besow, było majątkiem szlacheckim w powiecie sławieńskim, w rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze; dziś wieś leży w powiecie słupskim, w gminie Kobylnica. 📌 W spisie z 1895 roku Bzowo nie ma w ogóle wiersza gminnego — było wyłącznie majątkiem. Ludność była ewangelicka i należała do parafii w Słonowicach, po niemiecku Groß Schlönwitz, gdzie stał kościół parafialny; własnej świątyni Bzowo nie miało, a od 1931 roku nabożeństwa odprawiano w sali kościelnej urządzonej w pałacu. Liczba mieszkańców wzrosła z 300 osób w 1818 roku do 541 w 1939. 🔴 Kolejność właścicieli podają źródła rozbieżnie. Dotychczasowy zapis wymienia von Boehnów w latach 1529–1857, von Blumenthalów w latach 1857–1892, Siemersów od 1892 i wreszcie von Boninów do parcelacji w 1931 roku. Monografia dawnych cmentarzy powiatu słupskiego prowadzi to inaczej: do 1857 roku majątek należał do rodziny von Besow — noszącej to samo nazwisko co wieś — potem do von Blumenthalów, którzy sprzedali go w 1892 roku rodzinie von Bonin. Obie wersje zapisano. 📌 Zastrzeżenie o rodowym charakterze cmentarza zostaje zdjęte, bo monografia opisuje go wprost. W parku przydworskim, niedaleko dawnego zbiornika wodnego i po jego wschodniej stronie, już za czasów pierwszych właścicieli — rodziny von Besow — wydzielono miejsce na cmentarz rodowy; założono go najprawdopodobniej jako kwaterę rodzinną z ceglanymi kryptami. Grobowca ani kaplicy dziś nie ma i nic nie potwierdza, by kiedykolwiek stanęły; zachowały się natom…