Dąbrówno — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Dąbrówno, do 1945 roku Schöneichen, w starszych zapisach Damerow i Dumbrowe, było wsią ewangelicką w powiecie słupskim, w okręgu urzędowym Grąbkowo, w rejencji koszalińskiej. Założono je w 1784 roku jako osadę kolonizacyjną na gruntach wydzielonych z Grąbkowa. Własnego kościoła nie miało i należało do parafii ewangelickiej w Łupawie, w okręgu kościelnym Słupsk-Stare Miasto; kościół parafialny stał w Łupawie i jest dziś rzymskokatolicki, pod wezwaniem Matki Bożej Częstochowskiej. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku ujmuje Dąbrówno jako obwód dworski o 162 mieszkańcach — 161 ewangelikach i jednym katoliku — z parafią ewangelicką w Łupawie oraz urzędem stanu cywilnego i okręgiem urzędowym w Grąbkowie. W 1925 roku mieszkał tu tylko jeden katolik, a w 1939 roku wieś liczyła 410 osób w 78 gospodarstwach. Cmentarze były dwa i nie wiadomo, który powstał wcześniej, bo inskrypcje nie przetrwały na żadnym. Pierwszy leży na południowy wschód od wsi, przy drodze gruntowej wśród pól uprawnych, rozplanowany na kształcie zbliżonym do kwadratu, tuż przy krawędzi drogi; z dawnego zagospodarowania został tylko starodrzew dębowy i lipowy na granicy południowej i zachodniej. Drugi założono na wschód od zabudowań; dawniej dochodziło się do niego drogą polną od południowego wschodu, dziś jedynie od północy, bo dokoła są uprawy rolne. Ma plan prostokąta i jeden jedyny zachowany element pomnika — kamienny krzyż z zatartą już inskrypcją. Granicę południową znaczą nieliczne świerki, a północną zwart…