Bukowa — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Bukowa — po niemiecku Wendisch Buckow, w latach 1938–1945 Buchenstein, po kaszubsku Bùkòwa — leży w dawnym Kreis Stolp, w rejonie nadgardnieńskim zamieszkiwanym przez luterańskich Słowińców. ⚠ Nie mylić z sąsiednim Deutsch Buckow: *Słownik geograficzny* wymienia obie wsie osobno, jako Bukową Niemiecką i Kaszubską. Ludność przed 1945 rokiem była niemal wyłącznie ewangelicka. Do 1913 roku wieś należała do parafii w Gardnie Wielkiej (Groß Garde) — parafii słowińskiej, w której jeszcze w XIX wieku głoszono kazania i śpiewano pieśni po kaszubsku i słowińsku — a od 1913 roku do nowej parafii w Gąbinie (Gambin). Majątek trzymał ród von Bandemer; Werner von Bandemer zmarł w 1929 roku. Własnego kościoła Bukowa nie miała. Pozostał po niej ewangelicki cmentarz z pierwszej połowy XIX wieku, o powierzchni około 1200 metrów kwadratowych, na północno-zachodnim skraju wsi — dziś nieczynny i zdewastowany. Zachowało się na nim pięć żeliwnych krzyży, trzy betonowe mogiły dziecięce i dwanaście granitowych cokołów, a najstarszym elementem jest fragment ażurowego krzyża dwojga dzieci Ruchów, z których jedno zmarło w 1886 roku. 9 marca 1945 roku wieś zajęła Armia Czerwona, a ludność niemiecką wysiedlono we wrześniu tego roku. *Źródła: Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie); Bukowa — Cmentarze ewangelickie w powiecie słupskim; Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, tom I.*