Półczno — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Półczno — po niemiecku Polschen, a od końca lat trzydziestych do 1945 roku Kniprode, po kaszubsku Polčno — leży dziesięć kilometrów na wschód od Bytowa i należało do powiatu bytowskiego w rejencji koszalińskiej, w prowincji Pomorze. 🟡 Rok zmiany nazwy podawany jest dwojako: raz 1937, raz 1938. Ewangelicy z Półczna należeli najpierw do parafii w Bytowie. 📌 Wikariat parafialny z siedzibą w Półcznie utworzono w niej 1 kwietnia 1903 roku; obejmował prócz samej wsi dwie sąsiednie osady, których nazwy odczyt druku oddaje jako Tonten i Zedlowitch. Pierwszym wikariuszem został Hermann Rieg, po nim posługiwało tu jeszcze trzech duchownych, a 7 maja 1911 roku ordynowano na to miejsce Karla Stredera. 🟡 Rok 1911 bywa podawany jako data usamodzielnienia parafii Półczno, jednak wykaz duchownych pomorskich zamknięty w 1912 roku wymienia ją wciąż jako wikariat parafii bytowskiej; różnica pozostaje nierozstrzygnięta. Później okręg parafialny obejmował między innymi Hirschfelde, Lonken i Sonnenwalde oraz dawne wsie zachodniopruskie Glinow, Golzau i Nakel. 📌 Sonnenwalde była przy tym wsią osobną, a nie dawnym mianem samego Półczna: relacja Hilferdinga, przytoczona przez Tetznera, wymienia ją — pod kaszubską nazwą Rog — obok Ugoszczy, Czarnej Dąbrowy, Osławy Dąbrowy i Przywozu wśród wsi południowo-wschodniej części powiatu bytowskiego, w których pod koniec XIX wieku po kaszubsku mówiło już tylko kilkoro starych ludzi. W środku wsi, na wzgórzu, stanął w latach 1906–1907 murowany z cegły kościół…