Zawiaty — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Zawiaty, przysiółek w gminie Czarna Dąbrówka, miały własny cmentarz — wiejską nekropolię miejscowych ewangelików; kościoła ani kaplicy tu nie było. Po 1945 roku cmentarz opuszczono. W 1784 roku Zawiaty, wolne dobro rycerskie („freyes Rittergut”) nad jeziorem Łupawsko, liczyły pięć dymów. Zawiaty, po niemiecku Saviat, a od 1937 roku Seeblick, były niewielkim majątkiem ziemskim. Przed 1945 rokiem należały do powiatu słupskiego (Kreis Stolp) w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze, dziś leżą w powiecie bytowskim. W 1779 roku August Christian Ludwig von Puttkamer sprzedał swoje udziały w dobrach Groß Nossin, Jerskewitz, Gloddow i Saviat Michałowi Stanisławowi Żeromskiemu (w zapisie niemieckim Michael Stanislaus von Zeromski), którego potomkowie posiadali je w 1862 roku. Urząd stanu cywilnego i okręg urzędowy mieściły się w Czarnej Dąbrówce. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku ujął Saviat jako osobną jednostkę i wykazał tu 66 mieszkańców, 27 mężczyzn i 39 kobiet. Leksykon Meyersa z 1912 roku podaje dla majątku Saviat 84 osoby. Później Zawiaty stały się częścią gminy Wottnogge (Otnoga), przemianowanej w 1937 roku na Mühlental. Miejscowi ewangelicy należeli do parafii w Nożynie (Groß Nossin) w Kościele Unii Staropruskiej. Parafia ta do 1817 roku wchodziła w skład synodu słupskiego, następnie synodu kołczygłowskiego (Alt Kolziglow), a w 1871 roku została przeniesiona do synodu bytowskiego. Z dniem 1 kwietnia 1934 roku ewangelików Zawiat przeniesiono z parafii w Nożynie do par…