Zawiaty — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Zawiaty, po niemiecku Saviat, a w latach 1938–1945 Seeblick, były niewielkim majątkiem ziemskim. Przed 1945 rokiem należały do powiatu słupskiego w rejencji koszalińskiej, w prowincji Pomorze — dziś leżą w powiecie bytowskim. Urząd stanu cywilnego i okręg urzędowy mieściły się w Czarnej Dąbrówce. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku naliczył tu 66 mieszkańców, 27 mężczyzn i 39 kobiet; Meyers około 1900 roku podaje 84 osoby. ⚠ Wyznaniowej rubryki tej strony spisu nie da się dziś odczytać, więc liczby tutejszych ewangelików pozostają nieznane. Miejscowi ewangelicy należeli do parafii w Nożynie (Groß Nossin) w Kościele Unii Staropruskiej. Parafia ta do 1817 roku wchodziła w skład synodu słupskiego, następnie synodu Stary Kolczygłów, a w 1871 roku została przeniesiona do synodu bytowskiego. W samych Zawiatach nie było ani kościoła, ani kaplicy — świątynia parafialna stała w Nożynie, a miejscowy cmentarz pełnił funkcję wiejskiej nekropolii. Po 1945 roku ludność ewangelicką wysiedlono, a cmentarz opuszczono. Kościół w Nożynie przejął Kościół rzymskokatolicki (dekanat Łupawa, diecezja pelplińska), nieliczni zaś ewangelicy okolicy należą dziś do parafii Świętego Krzyża w Słupsku. 🟡 Daty założenia cmentarza ani stanu, w jakim się zachował, nie ustalono. *Źródła: Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie); Wiki Lubi Zabytki — powiat bytowski; Meyers Orts- und Verkehrs-Lexikon des Deutschen Reichs; pruski spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku; Ernst Müller, „Die evang…