Modrzejewo — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Modrzejewo — przed 1945 rokiem Moddrow, w starszych zapisach Mudderaw i Modrow — nie było zwykłą wsią, lecz majątkiem, i pozostało nim przez sześć stuleci. 19 kwietnia 1345 roku rycerz Kazimierz z Tuchomia nadał swojemu słudze Henrykowi Rosen lasy między Wikowem a Ritasetz oraz łąkę pod Camentz, z sądownictwem wielkim i małym; po osadzeniu dóbr nowy pan miał płacić osiem szelągów rocznie i stawać na koniu wartym dziesięć grzywien. W 1385 roku, gdy książęta szczecińscy Warcisław młodszy i Bogusław zastawili Krzyżakom za trzy tysiące grzywien całą ziemię tuchomską, Modrzewo wymieniono w akcie obok Ciemna, Trzebiatkowych, Tuchomia, Tuchomka, Tągowia i Kotkowych. Przywilej Rosenów potwierdzał w 1576 roku książę Barnim, w 1607 książę Franciszek, a w 1621 książę Bogusław XIV — już rodzinom Stendek, Zinne i Riges. Wieś leżała w powiecie bytowskim (Kreis Bütow), w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze, a urząd stanu cywilnego i okręg urzędowy miała w Chotkowie (Kathkow). Własnego kościoła tu nie było — i ewangelicy, i katolicy należeli do parafii w Tuchomiu (Groß Tuchen). Katolików było niewielu: w 1866 roku kościół filialny w Tuchomiu liczył ich w Modrzewie ośmioro. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku prowadzi Modrzejewo w dwóch osobnych pozycjach, obu w dziale obszarów dworskich: Moddrow A, C i D — 209 ewangelików i ani jednego katolika; Moddrow B — 112 ewangelików i jedenaścioro katolików. Ewangelicy z obu tych okręgów należeli do parafii w Tuchomiu. Wieś rosła powoli, a pot…